Coś w tym jest...ja ostatnio odkąd zmieniłam zajęcie zarobkowe i naprawdę odpoczywam psychicznie też czuję, że niczego mi nie brakuje i po raz pierwszy od dawna mogę powiedzieć, że jestem szczęśliwa:) Ale marzenia cały czas mi towarzyszą, niekoniecznie takie do spełnienia (być może jakby się spełniły to wcale nie byłoby tak fajnie), ale po to, by człowiek mógł jeszcze do czegoś dążyć i nie zamykał się tylko na tym, co ma...tak chyba napędza się każdy rozwój, bo gdybyśmy zawsze tylko poprzestawali na tym, co mamy to pewnie nadal byśmy byli w epoce kamienia łupanego:) Tak więc chyba dobrze jest nieco wypośrodkować- cieszyć się z tego, co się ma i jednocześnie dążyć, drobnymi kroczkami, do pewnych ulepszeń w tym życiu, nie muszą być jakieś wielkie, ale cóż...ja mam troje maluchów i chciałabym aby na przykład mniej się bili między sobą (nad czym usilnie pracuję) bądź nie przesiadywali tylko w domu przy komputerze czy też ekranie telewizora (nad czym też pracuję :)) Każdy sukces w takich wydawałoby się drobnych rzeczach to pewien krok do przodu i więcej szczęścia dla mnie, a przy tym czysty zysk również dla dzieci...:) No to sobie popisałam, że hej...:)

Ehhh chyba odstaję od grupy :(
Ja jakoś specjalnie nie lubię marzyć... czuję się szczęścliwa, niczego mi w życiu raczej nie brakuje (oprócz dziecka, ale to raczej kwestia medycyny nie marzeń), doceniam każdą chwilę, cieszę się z maleńkich rzeczy, każdej nowej książki w moich zbiorach, każdego "przydasia" do scrapbookingu, a nawet tego, że udało mi się zrobić taniej zakupy niż zakładałam. Mam pracę, mam gdzie mieszkać, mam rodzinę, więc po co chcieć więcej???
No jasne czaesem patrząc na cudne okładki książek chciałabym przenieść się w te miejsca - ale tylko na chwilę, bo wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej.

Gdyby jednak drążyć temat to jest coś... ukochana biblioteczka :)
Czasem o niej marzę i za każdym razem wygląda ona inaczej, ale najczęsciej półki zajmują wszystkie ściany w pomieszczeniu, na środku jest jakieś miejsce do czytania np. fotel czy kanapa. Czasem w moich wizjach gdy w pomieszczeniu jest okno to pod nim stoi stylowe biurko z fotelem i ... tam czytam :) Często też gdy pojawia się przesuwna drbina, dzięki której mogę sięgać po wszystkie książki, które oczywiście są posegregowane - raz wg autorów, innym razem wg rodzaju literaty, jeszcze innym razem wg wydawnictw...


Czyli jednak marzę :))))))))))

Każdą książkę, którą przeczytałam (a nie mam ich wiele z tego wydawnictwa) przenosi mnie w świat marzeń. Narazie moje marzenia się nie spełniły ale może kiedyś się spełnią.

oczywiście, że się spełniają:) ja doczekałam się biblioteczki w salonie w zeszłym tygodniu:) co prawda bez szyb, ale pod sam sufit :) pozdrawiam serdecznie

Redakcja ma identyczne marzenia jak ja. Też marzę o tym, żeby być zadowloną z
z doboru tytułów i serii,
z jakości tłumaczeń,
z piękna okładek...

choć muszę przyznać, że okładki Miry są świetne (przynajmniej większość) a Harlequina się poprawiły.

I moje odpowiedzi na wszystkie pytania :)
1. Dlaczego lubicie marzyć?
Bo marzenia motywują mnie do działania. MArzę o czymś, fantaziuję, więc dlaczego po to nie sięgnąć, nie zrobić czegoś by to mieć.
A poza tym to świetna forma spędzania czasu, lepsza jest tylko realizacja marzeń :D.
2. Dlaczego lubicie marzyć?
Pytanie mnie przerasta...:P
3.Mamy nadzieję, że to właśnie książki o miłości dają Wam inspirację do wielu marzeń :)
Do marzeń nie ale do fantazjowania tak :). Bo te książki o miłości to w większości czysta fantastyka. Dowód? Do tej pory nie spotkałam żadnego milionera... ;)


A wszystkim marzycielom polecam "Ze wspomnień cyklisty" Bolesława Prusa...Lektura może mało romansowa ale lie tam marzeń :P

Sa perełki, których nie warto się pozbywać, albo serce nie pozwala. Z czasem się tego uzbiera. A to co zawadza, oddaję do osiedlowej biblioteki.
Pozdrawiam serdecznie

Cóż, to też jest sposób:) Ja, jak pisałam powyżej, część książek też sprzedaję, by uzbierać fundusze na inne, ale mam sporo takich, z którymi ciężko by mi było się rozstać, bo są dni, kiedy nie mam ochoty na nic nowego tylko na coś, co dobrze znam i wiem, że odpowiednio poprawi mi nastrój...:)

A mi się już nie marzy własna biblioteczka. W dzieciństwie miałam taką i nawet prowadziłam zeszyt, gdzie spisane zostały moje wszystkie książki. Po skończeniu technikum większość książek rozdałam po rodzinie. Teraz to co przeczytam sprzedaję, żeby mieć fundusze na kolejne książki lub wymieniam się. Jest tyle książek, których nie przeczytałam jeszcze, że nie mam czasu wracać do tych "perełek", może kiedyś...? :)

Hm, a o czym innym może marzyć szanowna redakcja jak nie o zadowoleniu swoich Kochanych Czytelniczek:
z doboru tytułów i serii,
z jakości tłumaczeń,
z piękna okładek...
Ech,
ale podobno marzenia się spełniają
:)

Właśnie! O czym marzy szanowna redakcja?

Zapewne tak:) Nikt nie jest tego pozbawiony:) pozdrawiam również i dziękuję

A nasza Droga Redakcja tzn. redakcyjne przedstawicielki marzą ??????

Drogie Marzycielki!
Dziękujemy za udział w dyskusji.
Serdeczne pozdrowienia od rozmarzonej redakcji :)

A jeżeli chodzi o piosenkę Fasolek to ja ją do dzisiaj uwielbiam, bo kojarzy mi się z pełnym luzem, śmiechem, robieniem wszystkiego, na co się ma ochotę:) Kiedyś śpiewałam ją sama...teraz razem z dziećmi:)

Lubie wieczorami, gdy już leże w łóżku dać ponieść się fantazji. Lubię te chwilę, bo to wspaniała odskocznia od codzienności i wszelkich problemów. Marze o różnych rzeczach, czasami o tych całkowicie nierealnych, a czasem o tych bardzo przyziemnych.
Dzięki takiemu 'relaksowi' zasypiam spokojniejsza i trochę jakby 'szczęśliwa' ;)

marzenia się spełniają, ja marzyłam o biblioteczce do tej pory, meble mam już wymierzone przez fachowca:) pozdrawiam

a w kalendarzu na dzień 20 lipca znalazłam taki cytat:

"Nic się nie zdarza, jeśli nie jest wpierw marzeniem".
Carl Sandburg

Tak, taka biblioteczka to mi się bardzo marzy i mam nadzieję, że kiedyś to się ziści :)

Widzę,że nasze marzenia się zbiegają...kazda marzy o własnej biblioteczne,najlepiej osobnym pokoju ,gdzie byłoby dużo miejsca,nie trzeba by upychać książek,jak często się to zdarza w rzeczywistości,no i wyrozumiałego partnera,który nie gderałby na nasze ukochane zajęcie(tj czytanie czy marzenie o niebieskich migdałach)

No cóż, ja tu nie będę w niczym odbiegać...ale nauczyłam się, choć z oporami sprzedawać książki, które zaliczam do tzw. jednorazowych, czyli raczej już do nich nie wrócę. Musiałam się za to wziąć z konieczności- w moim pokoju nie ma już ani jednej ściany wolnej, książki trzymam nawet w łóżku- tam gdzie miejsce na pościel:) No i w ten sposób mam troszkę pieniążków na te naprawdę wartościowe pozycje, moje osobiste perełki:) Za parę lat mamy zamiar z mężem się wybudować i taki specjalny pokój na bibliotekę mamy jak najbardziej w planie:) Mój mąż też się denerwuje za te ilości książek, ale z drugiej strony to gdera już chyba raczej z przyzwyczajenia, bo nowe półki bądź ulepszenia dla tych obecnych mi wykonuje:) Ostatnio zrobił mi taki segment przykręcany do ściany, w którym książki mogę układać z trzech stron...:)

Mam ten sam problem. Mój mąż patrzy na książki bardzo sceptycznie. Twierdzi, że to jego JEDYNY ....rywal.:)

O tak! Czytam jakąś książkę, a tu nagle łapię się na tym, że patrzę tylko na daną stronę i zamiast czytać sama wymyślam dalszy ciąg opowiadania.

Pamiętam też, że jeszcze w liceum, na lekcji języka polskiego zaczęłam rozmyślać o ksiażce, którą przeczytałam, polonistka akurat o coś mnie zapytała. Byłam tak pochlonięta swoimi myślami, że dopiero szturchnięcie koleżanki przywróciło mnie do rzeczywistości.

Także marzę o własnej, dużej, domowej bibliotece. Książki upycham gdzie tylko mogę, miejsca na półkach już dawno brakło. Doszło do tego, że w szafie z ubraniami niedługo będzie więcej książek, niż ubrań :) A niestety jestem typem chomika. Namiętnie kupuję książki, mam silną potrzebę posiadania ich na własność. Nie umiem oddać, czy sprzedać moich książek

u mnie też.
mam niespełnione marzenie: własną dużą biblioteczkę, najlepiej oddzielny pokój. Niestety nierealne :(

Zdarza wam się śnić na jawie? Znaczy świadomie kierować wymyślonymi bohaterami?

No niestety (lub stety) u mnie książek przybywa...a mieszkanie nie chce się powiększyć :(

ja akurat swoje zbiory ciągle powiększam.Na razie jeszcze się mieszczą(co prawda półki mam kompletnie zawalone,ale jakiś luz jeszcze istnieje ;))Marzy mi się taka wielka biblioteka domowa,jak z romansów historycznych,w której bez problemów mieściłyby się wszystkie moje książki i gdzie mogłabym mieć miejsce na jeszcze większą ilość.I oczywiście wygodne fotele ,w których mogłabym czytać...Trochę to nierealne ,ale co mi szkodzi pomarzyć

hmmmmm
To mam podobne marzenie... i jest szansa na spełnienie tego marzenia :)

niektóre tak,inne nie mają na to szans...Ale marzenia są i tak ciekawe.Pamiętam jak marzyłam o własnym domu,z dużą ilością książek.To marzenie akurat należało do tych,które się ziściły-choć chętnie wzbogaciłabym jeszcze moje zbiory...Tylko na razie miejsca mam zbyt mało

I dostałam odpowiedz na moje pytanie :)
Norę Robert uwielbiam! Ostatnio kupiłam kilka kolejnych jej książek!
Ja bym dodała jeszcze, że kobiety obecnie czytające romanse, dzięki nim nie tylko marzą, ale też mogą "przenieść" coś do swojego życia z mężem/partnerem, żeby ich miłość i namiętność nie wygasła. To taki rodzaj przypomnienia, jak może być wspaniale we dwoje :)

@sabinka:
Marzenia są po to żeby się pojawiały w naszej głowie i powoli były realizowane. Część na pewno się spełniła, lub spełni się już niedługo :)

Spełniają się Wasze marzenia??????

Moje niektóre się spełniły :) Wiele z nich nie ma szans na spełnienie, ale co by było warte nasze życie bez naszych fantazji i marzeń ?>??? :):):)

niektóre z moich marzeń jednak mają szanse na to by przestały byc tylko marzeniami, a się spełniły :)

Elimo, mądrze to napisałaś!
Macie rację dziewczyny! Wspaniale jest przenieść się w inny świat, epokę jest to coś wspaniałego!
Także lubię w wyobraźni/marzeniach przenosić się np. do średniowiecza czy innej epoki!

Oj na pewno! Sama Nora Roberts często powtarza, że pisze o tym, co sama chciałaby przeczytać.
Poza tym autorki muszą marzyć, gdyż ich powieści nie miałyby tego "magicznego" elementu, który zachwyca Czytelniczki. Tym, którzy nie odnaleźli jeszcze swojej miłości, romanse dają nadzieję, że prędzej czy później znajdą. Dla tych posiadających, dają chwile wytchnienia i zapomnienia - pozwalają przenieść się w świat w pewnym sensie idealny, co wcale nie znaczy, że lepszy od tego, w którym przyszło im żyć.

:) U mnie pogoda zupełnie nie-internetowa :) słońce, plaże i cudowna woda :D Jednak nie zapomniałam o wzięciu spooooooooorej grupy harlequinów ze sobą :D Jako że czas pracy nie daje mi swobody w zakresie czytania w trakcie wakacji staram się jak najwięcej nadrobić. W odpowiednich wątkach zdam Wam relacje z tego czym urzekła (lub nie) mnie harlequinowa powieść. Tym razem zabrałam ze sobą sporo historycznych romansów, choć nie zapomniałam i o mojej Norze Roberts :)

Ja też czytam wieczorem kolejny fragment książki i dość często śni mi się coś związanego z danym rozdziałem lub jego dalszą częścią powstałą w mojej wizji/śnie.
Ciekawe, czy większość Romansów/Harlequinów nie powstała właśnie z marzeń? :)

Dokładnie- mnie też to bujanie w obłokach ubogaca...co więcej mam wrażenie, że właśnie przez to moje życie jest ciekawsze niż osób, które nie wtykają nosa do książek:) Nie ma to jak dobra lektura:) I tym sposobem jakoś od marzeń doszłyśmy do zalet czytania książek...

Kolej na mnie.Tez jestem marzycielką,tyle,że moje marzenia należą do tych nierealnych-podróże w czasie,duchy-to mnie kręci.Czasami właśnie dzięki książkom spod znaku Harlequina mogę się "przenieść" do ulubionej epoki,przeżywać przygody wraz z bohaterkami książek,odwiedzać nieznane miejsca...Lubię się utożsamiać z bohaterkami,zwłaszcza z tymi z serii historycznych.Można tam znaleźć różne ciekawe miejsca-czy to angielskie salony z XIX wieku,czy Paryż w okresie rewolucji,ale również westernowa Amerykę czy tropikalne wyspy...Czasem takie bujanie w obłokach się nie sprawdza,ale w moim wypadku ubogaca trochę prozaiczną codzienność

Uwielbiam marzyć. W marzeniach możemy być kim tylko pragniemy, możemy przeżywać niesamowite i fantastyczne przygody, których raczej nie doświadczymy w codziennym życiu.

W świecie marzeń nic nie jest niemożliwe. Oto wcielam się w rolę średniowiecznej księżniczki; jestem porwaną córką bankiera, w której zakochuje się porywacz; ukrywam się z przystojnym detektywem chroniącym mnie przed przestępcami.

Dla mnie największą inspiracją do marzeń stają się ksiażki, zwłaszcza te z serii "Romans i sensacja". Kiedy mam odrobinę wolnego czasu czytam zagłębiając się w sensacyjne fabuły. Wieczorem, tuż przed snem, snuję swoje fantazje - jeśli mam szczęście moje marzenia odwiedzają mnie w snach :)

Witam wszystkie marzycielki:) Cóż, ja też należę do osób, które żyją jakby ciągle w dwóch światach...niby zajmuję się moją trójką maluchów, domem, chodzę do pracy itd. a jednocześnie kiedy tylko mogę otwieram książkę i przenoszę się gdzie indziej:) Jest taki fajny cytat Umberto Eco- Kto czyta książki żyje podwójnie. Nic dodać nic ująć:) Bo ja właśnie to podwójne życie jakoś lubię najbardziej...oczywiście mam jakieś konkretne marzenia, ale generalnie podoba mi się zwyczajnie takie bujanie w obłokach na temat może nie do końca możliwych do spełnienia marzeń, jak wizyta w innej epoce, czy udział w treści jakiejś książki...Mam wrażenie, że tego typu "bujanie" w obłokach nadaje mojemu życiu pewnej równowagi, bo przecież nie można tylko i wyłącznie żyć codziennością:)

Niestety ale takie już jest to życie, że w większości składa się ze smutków ale gdy umiemy docenić te chwile radości to już jest dobrze!
Dlatego warto a nawet należy marzyć, bo dzięki temu jest ono "jaśniejsze" :-)
pozdrawiam

o zgadzam się z Tobą absolutnie :) każda nowa książka to nowe marzenia :)

Marzenia - te duże i te maleńkie - od kiedy pamiętam, zawsze uciekałam w świat fantazji, marzeń, wiecznie bujałam w obłokach. Kiedy przeczytałam naprawdę dobra książkę, to wyobrażałam sobie, że to ja byłam jednym z bohaterów i to mnie takie przygody spotkały.
Teraz najczęściej marzę, o tajemniczym nieznajomym, nie do końca takim poukładanym - zupełnie takim jak Jake Redman, z książki "Na wagę złota".
Choć z marzeniami ostatnio kojarzy mi się też książka "Obudzić marzenia" - która pokazuje, że warto wierzyć w własne siły i nigdy się nie poddawać, że nawet jeśli wydaje nam się , że już nic dobrego nas nie spotka, to się grubo mylimy, że warto spełniać własne marzenia, warto czasem pomyśleć o sobie a nie tylko o innych :)

Tak!!!
Za marzenia się nie płaci :)

Krótko i na temat :) Spodobała mi się twoja wypowiedź!
Masz rację są marzenia, które kiedyś się spełnią lub muszą się spełnić (ślub, dzieci, dom, praca), ale są też te które raczej nie spełnimy tak szybko lub wcale (dalekie, długie podróże, wygranie "6" w Lotto, willa, najnowsze Bugatti).
A najpiękniejszy świat marzeń jest co wieczór przy Harlequinie :)

Ja też należę do grupy marzycieli :)
Lubię sobie pomarzyć, bo przecież marzenia są dla ludzi, jest to zabieg zdrowy, poprawia samopoczucie i czasem pozwala uciec myślami, tam gdzie nigdy nie będziemy ciałem, tylko duchem. Marzenia na pewno pozwalają nam oderwać się od rzeczywistości (domu, rodziny, pracy, obowiązków), komu nie sprawia przyjemność posiedzenie w ciszy, na tarasie, balkonie, pokoju lub w fotelu itd. Tam można sobie pomarzyć, odstresować się i zapomnieć o dniu dzisiejszym.
Marzenia są po to żeby je też spełniać i ja staram się jak najwięcej marzeń (a jest ich trochę) powoli spełniać. Udało się mi z mężem wyjechać za granicę, powoli dorabiamy się, i planujemy wybudować nasz wymarzony dom, a jeszcze 7 lat temu nigdy bym nie przypuszczała, że to się tak szybko da spełnić :)
A co do siły marzeń to na pewno takowa istnieje! Przecież na początku pojawiają się marzenia, potem plany i na końcu jeżeli jest to możliwe realizacja - najprzyjemniejszy etap :)
"Które książki sprawiają, że przenosicie się do krainy marzeń?" Hmmm wszystkie :) Ja czytając jakąkolwiek książkę, wyobrażam sobie wydarzenia tam opisane i staram się wcielić w rolę bohatera. To daje mi największą radość z czytania książki, mogę sama zbudować mój wyobrażony plan wydarzeń, ocenić bohaterów, miejsca i rzeczy. Do książek, które pozwalają mi żyć losami bohaterów na pewno są książki kupowane w Waszej Księgarni. Kto nie chciał być jedną z tych bohaterek, które ktoś podrywa, uwodzi, chroni, podziwia i szanuje? Po takiej lekturze zaczynamy sprowadzać trochę tego wszystkiego w nasze życie - czy to nie jest przyjemne?

Dlaczego lubię marzyć? Nie do końca dlatego,że marzenia się spełniają. Owszem, wiele marzeń w moim życiu się spełniło i to ważnych marzeń:):) Ale to były marzenia, które miały prawo się spełnić. Bo mam jeszcze marzenia, które raczej nie mają szans na spełnienie. Bo to mój świat, w którym wszystko jest NAPRAWDĘ idealne. I lubię się do tego świata przenosić, szczególnie wieczorami, a szarą rzeczywistość osładzają mi te marzenia, które spełniają się tu i teraz. Warto marzyć, bo bez marzeń życie byłoby duużo mniej kolorowe.
No i oczywiście bez naszych ulubionych książeczek. Dzięki Harequinom mój świat marzeń, do którego się wieczorami przenoszę jest o wiele piękniejszy:):):)Za co z całego seca dziękuję Wydawnictwu!!!!!!

A ja lubię mieć marzenia do spełnienia, takie do których faktycznie dążę, znam swoje możliwości i wiem co może się spełnić, a co nie. Totalne bujanie w obłokach to nie dla mnie. Chyba za mocno stąpam po ziemi, żeby marzyć tak naprawdę...

Marzenia to PRZEDE WSZYTSKIM ucieczka od rzeczywistości

Marzyć to też uciekać od codzienności, smutków i trosk dnia powszedniego.a tych niestety nie mało. Pozdrawiam

Kiedyś usłyszałam, że kobiety myślą takimi oczkami łańcuszka, a mężczyźni całym łańcuszkiem.Na pewno o zasadzeniu drzewa, spłodzeniu syna i własnych czterech katach. Tak się przynajmniej mówi:))))

ja uwielbiam marzyć. Dlatego tak kocham książki. Każda kolejna książka stanowi dla mnie cudowne wrota do nowych możliwości. Mogę stać się kimś innym. Wymarzyć sobie inne życie :) Marzenia i książki są nierozerwalne :) I wspaniałe :)

Czy lubię przed zaśnięciem przenosić się w świat marzeń?
TAK w chwilach gdy jest mi ciężko na sercu albo gdy nie mogę zasnąć... :-)
Najlepszy sposób na zaśnięcie :-D

Marzenia są esencją życia!
Udajmy się w świat wyobraźni, jakby to było gdyby marzeń nie było...
Codziennie przez cały rok byłaby jesień ale ta w najgorszym wydaniu, ta listopadowa:

Mamy kolorową i pachnącą wiosnę w której każdy kwiat, każda pszczółka budzi się do życia,
stoimy na łące i słuchamy brzęczenia owadów, szumu wiatru wśród liści drzew....
lepimy bałwany wśród śnieżnego niczym najbielsza chmurka na niebie śniegu...
Zamiast tych wspaniałości cały czas byłby pochmurny, deszczowy listopadowy dzień.
Takie jest życie bez marzeń! Bure i nudne!

Marzenia gdy w nie wierzymy i dążymy do ich realizacji spełniają się!

Jaka książka, jacy bohaterowie?!
Każda sensowna książka a szczególnie moje perełki ale także samo życie skłania do marzeń i wierzenia w siebie!

Czy lobię przed zaśnięciem przenosić się w świat marzeń?
TAK w chwilach gdy jest mi ciężko na sercu albo gdy nie mogę zasnąć... :-)
Najlepszy sposób na zaśnięcie :-)
Jak napisały koleżanki marzenia są esencją życia
Udajmy się w świat wyobraźni jakby to było gdyby marzeń nie było...
Codziennie przez cały rok byłaby jesień ale ta w najgorszym wydaniu, ta listopadowa.
Mamy kolorową i pachnącą wiosnę w której każdy kwiat, każda pszczółka budzi się do życia,
stoimy na łące i słuchamy brzęczenia owadów, szumu wiatru wśród liści drzew....
lepimy bałwany wśród śnieżnego niczym najbielsza chmurka na niebie śniegu...
Zamiast tych wspaniałości cały czas byłby pochmurny, deszczowy listopadowy dzień.

Takie jest życie bez marzeń!
Marzenia gdy w nie wierzymy i dążymy do ich realizacji spełniają się!
Jaka książka, jacy bohaterowie?!

Każda sensowna książka a szczególnie moje perełki ale także samo życie skłania do marzeń i wierzenia w siebie!

To jest dobry pomysł :):):)

Lubię się oderwać od szarego dnia codziennego i przenieść w inny świat, świat baśni, bajek, romansów i marzeń :)
Cóż poradzić chyba kobiety tak mają :)

Ciekawe o czym marzą faceci ?

To trzeba dać ponieść się fantazji i ulepszyć trochę tych naszych rycerzy:)

Uwielbiam MARZYĆ! ten kto lubi marzyć pozwala oderwać się swoim myślom od ponurej rzeczywistości.
Marzenia pomagają kreatywne rozwiązywać ziemskie problemy, są pozbawione autocenzury co pozwala nam odpływać myślom w dalllllllll....:)poczuć się lepiej...

bardzo ładnie napisane:)Sądzę podobnie:)pozdrawiam serdecznie

Właściwie wszyscy wokół mówią, że żyję marzeniami. Cóż jednak warte byłoby życie bez marzeń? Marzyć to inaczej snuć plany na przyszłość, to dążyć do upragnionego celu, to mieć ów cel wytyczony. Marzę, aby odwiedzić Prowansję, Bretanię i Toskanię czy Skandynawii i wiem, że za kilka lat to nastąpi. Marzę o bardziej przyziemnych sprawach takich jak zdrowie moich dzieci, szczęśliwym rozwiązaniu już niedługo,znalezieniu pracy po macierzyńskim, wyszykowaniu mieszkania. Chyba tak jak wszyscy o wygraniu totolotka i spłacaniu kredytu. To są moje marzenia. Marzę również wówczas kiedy czytam książki, ale to jest zupełnie inny obraz: mieszkać nad morzem w małym domku z ogródkiem w spokojnej prowincjonalnej mieścinie, tyle że nie wyobrażam sobie jej w Polsce. Po za tym chciałabym się na jeden dzień przenieść na salony XIX wieku, ale to jest raczej nie do zrealizowania:)warto jednak marzyć:)
Pozdrawiam serdecznie

TAK, LUBIĘ MARZYĆ !!! Bez marzeń, nasze życie byłoby szare i puste oraz pozbawione celu i sensu życia.
Każdy o czymś więc marzy. Jedne osoby pragną bardziej realnych rzeczy np. nowy dom, czy wygrana w totka. Inni mają może bardziej nieosiągalne marzenia, np. wizyta na księżycu, lecz nie rezygnują z nich, oddając się przyjemności wizji spełnienia.
Odkąd pamiętam, całe życie miałam pod górkę i wiele osób mi mówiło, dziewczyno daj sobie spokój z własnymi ambicjami i ciesz się z tego co masz. Cieszyłam się, ale jednocześnie chciałam czegoś więcej i dlatego nie poddawałam się i z całych sił wierzyłam, że dojdę jeszcze do czegoś w życiu. Wystarczyło dużo dobrych chęci, samozaparcia i celu, czyli marzeń i stopniowo krok po kroku, udaje mi się realizować moje pragnienia, więc mimo wszystko, warto marzyć, gdyż dzięki temu wyznaczamy jakiś cel w swoim życiu i staramy się dążyć do jego spełnienia, zaś dzięki wyznaczonym celom, wciąż mamy siłę iść pod prąd i bronić się przed przeciwnościami losu. Marzenia dodają skrzydeł i sprawiają, że szare, monotonne życie nabiera kolorów.

Mój ostatni faworyt to "Cudotwórca" właśnie z serii Medical

Napisałam ogólnie.
Powiem tak: mam twardy sen, więc bez malutkich wyjątków w postaci horrorów sennych nie pamiętam moich snów. Najczęściej marzę na jawie. Dać mi chwilę i odjeżdżam, nawet podczas czytania książki. Można to poznać po tym, że nie zmieniam stron przez dłuższy czas :P
Przedmiotem rozważań na jawie zazwyczaj jest przeczytana właśnie scena z książki czy też przypomnienie sobie podobnej sceny z innej książki. Filmy też.

Najlepiej moim zdaniem fantazjuje się przy książkach o miłości. Uwielbiam czytać książki o tej tematyce i oddawać się fantazjom w stylu "co by było gdybym to była ja"...

Dzięki marzeniom można przenieść się w inny świat. Jeden z moich ulubionych cytatów dotyczy marzeń, a mianowicie: "To możliwość spełnienia marzeń sprawia, że życie jest tak fascynujące." — Paulo Coelho
Alchemik

Tek, lubię romanse historyczne...tylko troszkę przeraża mnie ta uległość kobiet...
W tym punkcie bym się tam nie nadawała, mężczyzna owszem moze być interesujący, rycerski i bosssski, ale też w tamtych czasach, jak dla mnie zbyt zaborczy

Tak więc gorąco Ci polecam "Na wagę złota". Będzie zarówno okazja, żeby pojeździć konno, założyć piękną suknię i popatrzeć, jak walczą o Twoją miłość .... nooo, może nie przystojni rycerze, ale na pewno prawdziwi super mężczyźni. :)
Co do zamku, hm, tego niestety brak, ale za to jest kopalnia pełna złota i mnóstwo burzliwych momentów, które gwarantują dobrą zabawę. :)

Fajnie pofantazjować- Marzenia są SUPER! Byłoby pięknie przenieść się w świat Romansu Historycznego- założyć piękną suknię, pojeździć konno- jak prawdziwa dama, zamieszkać w ogromnym zamku, no i popatrzeć jak walczą przystojni rycerze o Twoją miłość:) super sprawa:)
Każda książka Mira/ Harlequin jest natchnieniem do marzeń, po to je czytamy, aby było nam przyjemniej w naszym życiu!

Mala-myszko a jakie tytuły możesz polecić? ja ostatnio dostałam jakieś starsze pozycje z serii Medical i powiem szczerze, że też mnie wciągnęły (np "Szlachetny lekarz")! a jeszcze podobno ma być ta seria ulepszona, jakiś nowy designe? śledziłam czat i sporo zmian się szykuje...ciekawe czy w treści też coś się zmieni...?

Uwielbiam marzyć. Zdarza mi się to zwłaszcza po obejrzeniu komedii romantycznej, bądź po przeczytaniu dobrej książki. Ostatnio moja wybujała wyobraźnia dała o sobie znać, po przeczytaniu po raz kolejny „Rodzinnego spadku”.

Bardzo, bardzo dawno, gdy byłam jeszcze piękna i młoda, bez obrączki na palcu, wcielałam się w marzeniach w postaci średniowiecznych dam i miałam szczególną słabość do ....... Rycerzy Okrągłego Stołu.:)
Pewnie również i dlatego tak bardzo lubię powieści historyczne, a szczególności tę burzliwą, mroczną epokę, która fascynuje nie tylko zagorzałych historyków.

ostatnio? w postaci z serii Medical, jest to ostatnio moja ulubiona seria

Zdradzisz jaka to książka i jaki film?

Raczej gdy bohaterka ma kłopoty, a mężczyzna jej życia staje na wysokości zadania i ją ratuje ^^

Mamy nadzieję, że to właśnie książki o miłości dają Wam inspirację do wielu marzeń :)

Moja rodzinka twierdzi, że wciąż bujam w obłokach. I to prawda. Wyobraźnia w wielu chwilach lepsza jest od rzeczywistości. Czy marzę? Chyba nie, bo nie jestem bohaterką snów. Najczęściej moja wyobraźnia odtwarza sceny z książek, które aktualnie czytam. Zdarza się, że są one pomieszane z filmem, który akurat oglądałam. Taki misz masz.

W marzeniach wybiegam o krok do przodu w stosunku do tego, co dzieje tu i teraz.
Wyobrażam sobie w marzeniach moment, w którym dzieje się coś, na co w realu jeszcze czekam, coś, co w rzeczywistości jest dopiero przede mną...
Tak sobie myślę, że w marzeniach widzę bardziej kolorową, szczęśliwą, nawet wyidealizowaną wersję mojego życia.

cyt: "Które książki sprawiają, że przenosicie się do krainy marzeń?"
Takich jest naprawdę wiele. Teraz np. zaczęłam "Na wagę złota" Nory Roberts i już pochłonęła mnie bez reszty surowa, niebezpieczna kraina Dzikiego Zachodu. Wykształcona, elegancka, pełna szlachetnych ideałów panna i niebezpieczny świat pełen mrocznych, bezwzględnych mężczyzn, w którym ona sama musi się odnaleźć. Do tego bardzo żywiołowe, pełne ekspresji dialogi i mnóstwo burzliwych emocji. Po prostu rewelacja. Jak na razie wyobraźnia ma wyjątkowe pole do popisu. Bardzo dobrze się przy tej książce bawię.

Dlaczego lubicie marzyć

Mała-myszko - w jakie postacie najczęściej?

ja uwielbiam w marzeniach wcielać się w postaci z książek harlequina... hihi... taki mój mały sekret :)

Marzenia rozwijają wyobraźnię, poprawiają nastrój, pozwalają nam zapomnieć o stresie i odrywają od szarej rzeczywistości. W nich ludzie są lepsi, szlachetniejsi, mądrzejsi, piękniejsi i po prostu potrafią .... przenosić góry. Tego właśnie życzę Wszystkim, a także samej sobie. Nie uciekajmy przed wyzwaniami. Dajmy sobie szansę osiągnąć więcej niż jesteśmy w stanie sobie..... wyobrazić. :)

Bo marzenia się spełniają :):):):) Trzeba w to bardzo wierzyć, wyobrażać sobie, a z pewnością za jakiś czas się spełni :) Tylko niestety trzeba uważać też o czym się marzy.
„Uważaj jednak, o czym marzysz, bo marzenia czasem lubią się spełniać.I to niekoniecznie tak, jak byś chciała” cytat, który zapadł mi w pamięci, pochodzi z najnowszej książki Katarzyny Michalak - "Sklepik z Niespodzianką. Bogusia".

Taka pogoda w wakacje??? niebywałe! Skoro i tak siedzicie przy internecie porozmawiajmy - dlaczego lubicie marzyć?