Och dziękuje bardzo... Jak już pisałam w odpowiedzi na wiadomość od redakcji, mam motywację by kupić pierwsze dwa tomu :D

Gratulacje, fonin :)

I tym sposobem, za pomocą konstruktywnego dialogu, doszłyśmy do porozumienia :) Jeżeli chodzi o ogół to jak najbardziej się z Tobą zgadzam- jest dużo książek, które nie niosą ze sobą żadnych ciekawych treści, czasami nawet mam wrażenie, że zwyczajnie pisaną są po to, by coś napisać i mieć z głowy, a wiadomo jak czytelnik lubi jakąś pisarkę to kolejną książkę kupi- może w tej łatwiźnie jest wytłumaczenie "psucia" się stylu niektórych pisarek?

Ja tylko odnosiłam się do ogółu, a nie do tej powieści. Bo z fragmentu faktycznie trudno ocenić całą książkę.

I pewnie z tą łatwizną pisarek masz rację, ale w tym konkretnym przypadku to tak naprawdę winę Grega można widzieć dopiero, kiedy kupił ten nieszczęsny pensjonat, ale o tym nie ma mowy w załączonym fragmencie tylko w blurbie, więc ustosunkowując się do tego tekstu to jedyną winą ich obojga było to, że czując coś do siebie nie okazali tego sobie zawczasu, no ale wtedy byłoby za łatwo i pewnie z powieści nic by nie wyszło, a poza tym to Sophie zaszła w ciążę wcześniej niż Greg zaczął interesować się Niną, więc tak czy siak ta miłość wtedy sklazana by była na niepowodzenie- jedynie być może nie byłoby dziecka Niny, no ale z drugiej strony przecież ona go nie żałowała, może na początku..., ale później dla większości mam dziecko to skarb, nawet jak poczęty w niezbyt odpowiednim momencie:)

To moim zdaniem "realna" pisarka, która na siłę nie unieszczęśliwia bohaterów, by później okruch szczęścia przyjmowali jako ogromną kość. Wiadomo, że trzeba postarać się bardziej, by zaimponować komuś, kto wiedzie szczęśliwe życie. Jeśli ktoś jest bardzo doświadczony przez los, te umizgi wydają się "łatwizną" i przez to czujemy niedosyt. Co? Już? Koniec? Ja bym mu tak łatwo nie przepuściła... Wiele jest takich zarzutów, pisarki ułatwiają sobie pracę, a my się zastanawiamy skąd ta miłość...

Po wizycie u lekarza Nina zamyśliła się. Boże, to jednak nie sen. Będzie miała dziecko z zupełnie obcym facetem. Gościem, który pojawił się w jej życiu równie szybko, jak się z niego ulotnił. Chwila beztroski zamieni się w życie z ciągłym zobowiązaniem. Choć Nina wiedziała, że jest w ciąży, podchodziła do tego raczej z naiwnością nastolatki, która boi się poinformować o tym fakcie rodziców. Po usłyszeniu słabego, ale jednak, bicia serduszka małej istotki rosnącej pod jej sercem, pomyślała, że będzie to fantastyczna podróż... Szkoda,że samotna. Pokochała całym sercem mające się urodzić dzieciątko, ale zdawała sobie sprawę, że może liczyć na pomoc jedynie rodziny. Laurence zniknął z jej życia i nie będzie go na siłę przywiązywała do siebie. Na pewno sobie poradzi. Musi...
Jak ten czas ucieka. Z uśmiechem wspominała szczęśliwe początki macierzyństwa, choć okupione płaczem, brakiem snu i samotnością. Jej mała istotka wyrosła na przystojnego młodzieńca. Właśnie, jako najstarszy, próbował zorganizować dwie drużyny do gry w piłkę. Musiała stwierdzić, że z biegiem czasu coraz bardziej upodabniał się do ojca. Powiedziała mu o nim jak i Laurence'owi powiedziała o synu. Trzeba przyznać, że dziecko mężniej zniosło wiadomości niż dorosły mężczyzna. No cóż, Laurence nie miał zamiaru uczestniczyć w ich życiu. Bardzo zmieniła go kilkunastoletnia służba. Ostatnio dowiedziała się, że zginął na misji i choć nie utrzymywali kontaktów było jej przykro, głównie ze względu na dziecko. Ona sama mogła rzec z dumą - poradziła sobie w życiu. Spełniło się jedno z jej marzeń i została zarządcą pensjonatu. Choć swoje życie uważała za szczęśliwe, coraz bardziej zauważała brak pokrewnej duszy - mężczyzny, który wprowadziłby spokój do jej życia. Choć uważała siebie za twardą kobietę, tęskniła za silnym ramieniem mężczyzny, który dałby jej oparcie lub pomógł w ciężkich chwilach. Często zastanawiała się jak potoczyłoby się jej życie, gdyby nie "wpadła". Dzięki uporowi skończyła studia i nawet została burmistrzem, ale ciekawość pozostała...
Nieważne. Życie toczy się dalej. Od kilku dni w mieście słychać plotki, że ktoś nowy się wprowadza. Pewnie jakaś rodzina szuka przyjaznego i spokojnego miejsca do życia. Samotny mężczyzna? Tutaj? Z dziećmi? Pewnie zmarła mu żona i biedak leczy rany. Nie to niemożliwe. Gdy jej oczom ukazała się postać mężczyzny, od razu wiedziała czyją twarz ujrzy.
-Cześć Nina.
To niemożliwe. Po tylu latach. Pamięta nawet moje imię. Niestety radość z jego pojawienia się w miasteczku szybko przemieniła się w wściekłość. Pensjonat, o którym marzyła jest teraz jego własnością. Tak jak i jej kontrakt o pracę. Już dawno się tak nie zdenerwowała, zrujnował jej marzenia i jeszcze musi się do niego uśmiechać, gdyż jest jej pracodawcą. Niestety ona tak nie potrafi - nie potrafi być na kogoś zła... Szczególnie, gdy dowiedziała się, że ta bogata i rozkapryszona panienka, żona Grega zażądała rozwodu i jeszcze nie chciała zatrzymać dzieci. Zaczęła mu współczuć tym bardziej że dzieci też potrzebowały wsparcia w nowym otoczeniu. Nawet nie zdawała sobie sprawy, że będą się tak wspaniale dogadywać, praca będzie przyjemnością, a Greg taki cudowny i opiekuńczy. Pensjonat zaczął się rozwijać. Greg miał fantastyczne pomysły jak przyciągnąć turystów, no i oczywiście fundusze. Dzieci często bawiły sie razem, choć niezbyt przychylnie patrzyły na Ninę i Grega. Czuły, że ich świat się zmienia. Szkoda, że Nina tego nie zauważała. Nawet nie wiedziała kiedy Greg stał się jej bardzo bliski, a dziecięca fantazja miała szansę się spełnić. Niestety Greg sprawiał wrażenie wypalonego i zmęczonego życiem. Wtedy zupełnie niespodziewanie doszło do czułego pocałunku w świetle księżyca. Ninę wprawił w szok choć dla Grega był czymś oczywistym.
- Pozwól mi zaistnieć w twoim życiu. Nie chcę być tylko twoim pracodawcą. Wróciłem dla ciebie, bo wiem, że jesteś kobietą dla mnie. Kocham Cię. Nina zawsze marzyła, by to usłyszeć. Chciała to usłyszeć od Grega.
- Dobrze. Kocham Cię. Spróbujmy...

To, co mi się najbardziej podoba w książkach Wiggs to jej podejście do bohaterów. Tam nie ma wygranych i przegranych- mężczyzna i kobieta są na równych prawach i jak wskazują różne wątki przez nią ukazane dialog pomiędzy nimi jest najważniejszy. Zgadzam się z Wami, że w wielu powieściach to kobieta jest ukazana jako ta słabsza, która musi niejako podporządkować się mężczyźnie, ale powiem Wam szczerze, że od takich książek staram się trzymać z daleka, a jak już mi się zdarzy przeczytać coś w tym stylu to z reguły jest to jednorazowa przygoda. Do książek Susan Wiggs wracam dosyć często i wręcz pławię się w przytoczonych tu jakby mimochodem "mądrościach". Na przykład bardzo mi się podobało ukazanie "podchodów" Grega w I części do córki Daisy- odejście od roli surowego rodzica na rzecz roli rodzica- przyjaciela, który wie, kiedy należy dziecko przytulić, a kiedy tylko wysłuchać bez prawienia kazań... Tak samo jest w związku mężczyzny i kobiety- czasami tak jakby los się uwziął wszystko idzie na opak i osoby, które wydają się sobie przeznaczone rozdzielane są na wiele lat, a może nawet na całe życie, bo nie umieją wyciągać wniosków, otwierać się na tę drugą osobę i czasami wręcz zaryzykować siebie, by dowiedzieć się, czy to uczucie jest coś warte czy to tylko mrzonki...Oczywiście to tylko powieść, ale mnie się wydaje, że akurat w tych książkach można bardzo dużo odnieść do własnego życia. Ja na przykład pod wpływem tej pisarki zmieniłam parę rzeczy w moich relacjach z mężem i muszę przyznać, że i on i ja jesteśmy bardziej zadowoleni:)

Niweczy jej plany, ale już w samej powieści. W zaznaczonym fragmencie nic na ten temat nie ma- można tylko wywnioskować, że każde z nich coś do siebie czuło, ale oczywiście stosując podchody nie odwazyło się powiedzieć o tym wprost tej drugiej stronie, a z tymi planami to też nie wiadomo- to się okaże w czytaniu książki, gdyż równie dobrze może być tak, że Greg, jak to facet zrobił coś nie domyślając się nawet, że wchodzi w drogę jakiejś innej osobie. Niestety w życiu często się tak zdarza, a czy ma się płaszczyć? Nie, nie lubię tego u kobiet, ale czy nie jest tak, że wystarczy sobie co nieco wyjaśnić i sytuacja jest wyraźniej jaśniejsza? Ewidentnie doszły tu do głosy hormony i dlatego zarówno Nina, jak i Greg mają problem z tym pensjonatem...Bo być może każde z nich zastanawia się, co by było gdyby...i stąd tyle emocji:)

A masz jakieś wątpliwości co do HEA?

Podziwiam, dziewczęta, waszą pomysłowość :)

O tak , niech troszkę pocierpi ;) Ostatecznie Greg niweczy jej plany, Nina musi trochę powalczyć o swoje.

Ale przecież to nie jest całe opowiadanie tylko kawałek. A w książkach jest często ( a nawet prawie zawsze, w sumie nie czytałam książki w której by tego nie było), że to kobieta się nagina, ustępuje mężczyźnie i w ogóle... Nie podoba mi się jak wraca dawna miłość i bohaterka jest gotowa wszystko rzucić by być z nim. Niech facet trochę pocierpi i się popłaszczy..

Hej,Milka i Fonin, dziewczyny, nie myślicie, że tu może być szczęśliwe zakończenie?:) Oba wasze wątki urywają się na złości wyrzucanej przez Ninę...Tak sobie myślę, że z kobietami to jednak mężczyzna nie ma łatwego życia:) Ja generalnie wolę myśleć pozytywnie i liczę na to, że Nina i Greg dojdą do szczęśliwego dla nich porozumienia... w końcu trochę spełnionej miłości im się w życiu przyda:)

Mimo wszystko te pięć minut zmieniło całe jej życie. Przekreśliło wszystkie plany, wystawiło na plotki i drwiny w miasteczku. Lecz gdyby mogła cofnąć się w czasie, zrobiła by to samo co wtedy. Bo te pięć minut sprawiło, ze poznała czym jest macierzyńska miłość. Jej świat obracał się teraz wokół istoty, która w najmniej spodziewanym momencie wkroczyła do jej życia i szturmem podbiła jej serce.
Laurence nigdy nie dowiedział się, że ma córkę. Zginął jakiś czas potem w jednej z akcji. Mała nie wiedziała nic o ojcu. Nina jednak chciała być z nią szczera i postanowiła, że kiedyś wszystkiego (choć nie było tego wiele) się dowie. Lecz nie przyszedł jeszcze odpowiedni czas.
Upływały lata i Nina odbudowywała swój świat na nowo. Matka się nigdy od niej nie odwróciła i pomagała pokonać coraz to nowe przeszkody w drodze do szczęścia. Dziewczyna ciężką pracą zdobyła szacunek wielu ludzi i w końcu wspięła się na sam szczyt. I teraz kiedy w końcu wszystko było tak jak trzeba, a ona była o krok od pełni szczęścia, zjawił się ON i uniemożliwił jej ten decydujący ruch.
Jechała właśnie do niego samochodem. Gdyby zobaczyli ją teraz mieszkańcy miasteczka. Daje świetny przykład. Burmistrz łamiący na drogach wszystkie zakazy. Ale była w końcu tak wściekła. Tak ogromnie wściekła, że aż sprawdziła w lusterku czy z uszu nie idzie jej dym. Jak śmiał. No jak on śmiał ukraść jej to o czym od dawna marzyła.
Zatrzymała się przed domem przed którym jeszcze wczoraj stała tabliczka „Na sprzedaż” i wyskoczyła z auta. Jednym susem wskoczyła na niską werandę i załomotała do drzwi. Po chwili otworzyły się i staną w nich ciemnowłosy mężczyzna.
- Witaj Nino – powiedział głębokim głosem Greg Bellamy.
Zlustrowała go cała jego postać i musiała stwierdzić , że nic się nie zmienił. No może wydoroślał, stał się bardziej męski, jego spojrzenie spoważniało i we włosach pojawiło mu się trochę siwych pasm. Ciągle był tym samym uderzająco przystojnym Gregiem.
- Witaj – odezwała się Nina i w tym jednym słowie zwarła cała targająca nią wściekłość. Nie pytając się o zgodę minęła go w drzwiach i weszła do salonu. Wszędzie było widać poustawiane pudła. Obróciła się na pięcie, jej oczy ciskały iskry.
- Ty podstępna, paskudna i przebiegła żmijo! Dlaczego to zrobiłeś?
- Masz na myśli to, że wróciłem, czy raczej to że kupiłem pensjonat? - zapytał niby żartem choć jego twarz nie zdradzała emocji.
- Dobrze wiesz o co mi chodzi. On był mój!
- Hmm, z tego co pamiętam, jego właścicielem był bank. Chyba, ze coś mnie ominęło.
- Ale to ja go miałam kupić, okradłeś go!
- Niczego nie ukradłem. Nie zachowuj się jak dziecko.
Och ten jego wyniosły i obojętny zarazem ton doprowadzały ją do furii.
-Nie zachowuje się jak dziecko! Jestem po prostu wściekła tak wściekła, że najchętniej wyłupała bym oczy!
- Nie martw się. Nie zwolnię cię!
- Ha! Sama się zwolnię – ostatnia rzecz na jaką miała ochotę to praca z tym typem.
- Nie mów tak. Potrzebuje cie tam! Nie mam doświadczenia w prowadzeniu hotelu.
- Trzeba było o tym pomyśleć zanim go kupiłeś.
- Na pewno jakoś się dogadamy...
- A idź do diabła! - nim skończył mówić, wybiegła z domu równie szybko jak do niego wpadła. Słyszała jeszcze jak Greg ją woła, ale uruchamiała już samochód i jego głos stłumiły dźwięki silnika.
Złoży rezygnacje i pomyśli o jakimś nowy zajęciu. Jej duma nie pozwalała na to by z nim pracować. Czuła się bardzo dotknięta i poniżona. Może nawet wyniesie się z miasta. Kto wie tak wiele niesie przyszłość, a ona teraz po prostu pławiła się w falach swojej złości i była gotowa na wszystko...

__________________________________________________________
Ortograficzna, interpunkcyjna i językowa masakra. W sumie nie miałam brać udziału, ale coś mnie napadło i oto jestem :D

Ok, ciekawa interpretacja:) ale w zaznaczonym fragmencie jest wyraźnie, że ojcem jest Laurence, a Gregowi córeczkę urodziła Sophie, z którą zresztą się zaraz ożenił...oczywiście może miałaś na myśli co, by było gdyby...a nie 6 miesięcy później...:)

6 miesięcy później: (sypialnia Niny)
Nina właśnie zasypiała, dochodziła północ, w całym domu panowała cisza.
Okno miała uchylone, na dworze było rześko ale bardzo przyjemnie, zasłonka w jej oknie lekko powiewała...
Nagle tuż za oknem pojawił się cień, po chwili szmer , ktoś tam był , Nina nie była świadoma ,że ktoś ją obserwuje i to już od dłuższego czasu. Widząc czyjąś postać za oknem, przeraziła się do tego stopnia, że nie była w stanie ani krzyczeć , ani tymbardziej się poruszyć, więc leżała i czekała na dalszy ciąg wydarzeń.
Nagle do pokoju wskoczył Greg. Nina od razu poznała jego sylwetkę, z przerażenia a zarazem radości rozpłakała się. Greg podleciał do jej łóżka, wiedział , że spodziewa się jego dziecka, ktoś mu o tym doniósł, nie mógł tego nie sprawdzić, przecież to jego dziecko , może nawet syn. Najdroższa, dlaczego do mnie nie napisałaś, przecież wiesz ,że Cię kocham, nasze rozstanie było dla mnie koszmarem , co noc mi się śniło ,że leżysz koło mnie, że się kochamy a potem razem zasypiamy, wtuleni w siebie z uśmiechem na twarzy. Nie masz pojęcia ile wycierpiałem...

Ty? TY wycierpiałeś, a co ja mam powiedzieć ? myślisz, że mi było łatwo? patrz jak wyglądam, przytyłam, mam okrągły brzuszek , spuchnięte nogi i już brakuje mi sukienek, w które się mieszczę.
Greg nie mógł już wytrzymac i pocałował ją w usta, długo i namiętnie, ona zaczęła odpowiadać na jego pocałunek, po chwili, leżeli nago koło siebie, kochali się tej nocy az 2 razy.

Nina moja Nina tak bardzo tęskniłem, byłem głupcem, dlaczego prędzej się nie zorientowałem, aż boję się pomyśleć, co na to wszystko powie Twoja matka? lecz nie usłyszał nic poza którtkim pomrukiwaniem, jego ukochan zasnęła....

Nina Romano to nastolatka, która niespodziewanie dla samej siebie zachodzi w ciążę z całkiem przypadkowym chłopakiem, którego nawet nie darzy zbytnio sympatią...Jak to się mogło stać? Może zawiniła chęć ujrzenia tego, o czym wszyscy ciągle mówią szeptem, za plecami i do czego dąży naładowana hormonami młodzież? A Nina zawsze odznaczała się ciekawością i jakąś ogromną chęcią korzystania z życia pełnymi garściami:) Teraz odczuwa straszne wyrzuty sumienia, bo ma wrażenie, że zawiodła kochających rodziców, ale i siebie samą i swoje plany na przyszłość... I gdzieś jeszcze pomiędzy tymi wyrzutami przewija się osoba Grega Bellamy... Nie wie, czemu, bo przecież to chłopak z bogatej rodziny, który ją tylko denerwuje..., a może nie? Może sama siebie oszukuje i czuje do niego coś więcej...Może gdyby zwrócił na nią uwagę to wcale nie przespałaby się z Laurence'em? Teraz jest już za późno- Greg ożenił się z Sophie i został ojcem, a ona sama zostanie mamą. Przeraża ją to, ale jednocześnie czuje dziwną czułość dla tej małej istotki, która przecież niczemu nie jest winna...Nina obiecuje sobie, że jej dziecko nie zazna nigdy braku miłości i że zrobi wszystko, co w jej mocy, by było szczęśliwe. Ma też duże oparcie w rodzicach, dla których mimo takiego wybryku, nie przestała być córką oraz w przyjaciołach, którzy wbrew jej oczekiwaniom nie odwrócili się od niej. Wszystko powoli zaczyna się klarować. Rodzi śliczną córeczkę i stara się jakoś dopasować swoje życie do jej życia i potrzeb. Uczy się, pracuje,a w każdej wolnej chwili zajmuje się córeczką i przedkłada jej potrzeby nad swoje, zgodnie ze złożoną obietnicą. Mijają lata...Nina się nie poddaje i stara realizować swoje zamierzenie i plany- zostaje burmistrzem i robi jak najwięcej dla ukochanego miasteczka. Jest jej dobrze z córką, ale w głebi serca czuje się samotna. Cóż z tego, kiedy każdego spotkanego mężczyznę porównuje po cichu do Grega Bellamy, którego choć nie widziała przez kilkanaście lat, darzy jakimś dziwnym uczuciem sentymentu, miłości i gorzkich wspomnień. Nagle po kilkunastu latach spotykają się przypadkowo w miasteczku. Dowiaduje się, że właśnie rozszedł się z żoną i sprowadził z dziećmi do Avalon. Czuje, że to spotkanie zmąci jej spokój ducha, ale stara się zachować obojętność i z kamienną twarzą nie zwracać uwagi na Grega. Czy jednak będzie to możliwe? Avalon to małe miasteczko, ona jest burmistrzem, jej córka chodzi na zajęcia lekcyjne z córką Grega. Cóż za ironia losu...Gdyby nie one obie może ich życie inaczej by się potoczyło?? Na dodatek Daisy, córka Grega, zachodzi w ciążę i potrzebuje wsparcia. Greg wyraźnie sobie nie radzi i zwraca się z prośbą o pomoc do Niny. W końcu ona sama urodziła córeczkę, będąc w podobnym wieku co Daisy. Nina zaprzyjaźnia się z córką Grega i spędzają ze sobą coraz więcej czasu. Daisy z różnych zasłyszanych opowieści usiłuje zrekonstruować wydarzenia sprzed lat. Dużo rozmawia z córką Niny i razem dochodzą do wniosku, że ich rodzice są w sobie zakochani i że warto by było pomóc im coś z tym zrobić. Daisy rozumie, że rozstanie jej rodziców jest już faktem i że lepiej będzie, jak oboje ułożą sobie życie z innymi partnerami. W końcu oni nie będą z nimi wiecznie, a bliska osoba każdemu jest potrzebna. Razem z córką Niny układają plan mający na celu połączenie ,rozdzielonych zrządzeniem losu, dwójki kochających się osób. Każda z nich zaprasza swojego rodzica na Camping Kioga w celu przedyskutowania ważnych kwestii. Taka rozmowa winna się odbyć na wyspie leżącej w obrębie kampingu. Podstęp się udaje, a zakochani zostają sami, pozbawieni możliwości powrotu, bo dwie rozsądne córeczki zabierają im łódki. Dwa dni spędzone na wyspie uświadamiają Ninie i Gregowi, że naprawdę są sobie przeznaczeni i że warto dać sobie szansę na spełnioną miłość. Dochodzą do wniosku, że ich życie musiało potoczyć się właśnie w takim kierunku, gdyż wtedy byli zbyt młodzi i raczej ich uczucie by nie przetrwało pod naporem niezadowolonej z mezaliansu rodziny i być może ich drogi rozeszłyby się na dobre. A tak nauczeni doświadczeniem, dojrzalsi, pewni swoich pragnień i co najważniejsze dorośli, mogą sobie pozwolić na wiele więcej. Znają też ulotność pięknych chwil, które należy łapać za nogi i trzymać jak najdłużej. Ich decyzję o małżeństwie dzieci przyjmują ze spokojem, a nawet niektórzy z entuzjazmem. Nina kończy z pracą burmistrza i pragnie zająć się podupadłym "Pensjonatem nad Wierzbowym Jeziorem", w którym kiedyś pracowała, a który skradł jej serce. Greg również pragnie stabilizacji i bycia pracodawcą dla siebie samego. Zakochani, z duzym naręczem energii i bagażem słodko-gorzkich doświadczeń wchodzą w nową drogę, pełną z pewnością przeróżnych wyboi, ale co najważniejsze razem i z poczuciem, że mogą osiągnąć wszystko, co tylko im się zamarzy...:)

Redakcja do serce wzięła sobie prośby fanek Susan Wiggs i romansów. Świetny konkurs i śiwetna nagroda.

A oto moje zakńczenie:

Nina pamiętała jakby to było wczoraj, rozmowa z matką, strach kiedy szła prosić ją o pomoc, kiedy dowiedziała się, że jedna noc z Laurencem zaowocowała niechcianą ciążą. Obrazy z przeszłości stanęły jej przed oczami, przed nią stał Greg. Mężczyzna którego kochała od szesnastego roku życia. Wrócił!
Greg zawsze ją fascynował, kiedy wchodziła do sklepu w którym pracował, na jego widok serce zaczynało bić w jej piersi jak oszalałe, kiedy czasem się do niej uśmiechnął rumieniła się po czubki włosów. Niestety kiedy zdecydowała się wyznać mu co czuje odrzucił ją, twierdząc, że jest dzieckiem. To waśnie te słowa, wypowiedziane z pogardą, podziałały na nią jak płachta na byka, jej serce zostało złamane, duma urażona.
-Przecież między nimi było tylko pięć lat różnicy! Jeszcze mu udowodnię, że nie jestem dzieckiem- tak właśnie myślała, kiedy tego samego wieczoru wybrała się do baru w mieście oddalonym o 15km, matce powiedziała, że nocuje u koleżanki. Z mocnym makijażem w siedmio centymetrowych szpilkach wyglądała dojrzale, jak młoda kobieta a nie nastolatka. Zalotne uśmiechy, kocie ruchy podczas tańca. Była królową wieczoru. Teraz z zażenowaniem pomyślała jak mężczyźni patrzyli na nią tamtej nocy.
Nina przypomniała sobie Laurenca, młody wojskowy w mundurze był szczególnie nią zainteresowany. Z chęcią z nim tańczyła, wypiła nawet piwo, które jej postawił, gdyby wtedy Laurence wiedział ile ma lat… Maże nie doszłoby do zbliżenia.
Początkowa chęć odegrania się zaszła wtedy za daleko, Nina wiedziała to dzisiaj, ale wtedy oczy pierwszego mężczyzny, który jej dotykał, całował, posiadł, były tak samo błękitne jak oczy Grega, te oczy zahipnotyzowały ją. Dziewczyna uległa, opamiętanie przyszło za późno. Pozwoliła, żeby Laurence zabrał jej dziewictwo a w zamian dał córkę. Dziś Nina pogodziła się z przeszłością, jej córka stała się jej oczkiem w głowie, dla niej gotowa byłaby zrobić wszystko.
Teraz piętnaście lat po ty jak Greg ją odrzucił, mężczyzna znów wkroczył do jej życia, stał przed nią, lustrował ją wzrokiem, czekał na odpowiedź Niny.
Nina poczuła jak jej serce znów zaczęło łomotać, na twarz wystąpił rumieniec, tym razem jednak powiedziała sobie, że to z powodu hotelu. Hotelu, o którym marzyła, odkąd ciężką pracą pięła się po szczeblach kariery, który miał się stać jej ostoją, magicznym miejscem, które nareszcie należałoby do niej. Jeszcze wczoraj byłaby w stanie wybaczyć Gregowi, że jego odrzucenie było tak brutalne i pchnęło ja do łóżka innego mężczyzny. W pewnym stopniu, po wielu ciężkich latach, w trakcie których robiła wszystko, by zapewnić lepszy byt swej rodzinie, kiedy osiągnęła już stabilizację finansową, była mu wdzięczna za to, że niejako z jego powodu poczęło się jej dziecko. Jej słodka i kochana Hope.
W tej chwili jednak, wszelkie myśli o przebaczeniu ulotniły się z jej głowy. Tak ciężko pracowała, przeszła przez każdy szczebel kariery. Od pokojówki, która nie raz musiała znosić impertynencje niektórych gości po funkcje zarządcy. To dzięki tym pracom była w stanie utrzymać siebie i córkę, To w hotelu znalazła oddane przyjaciółki, które zawsze służyły jej pomocą. Chciała mieć ten hotel, ze względu na wszystkie wspomnienia, które się z nim łączyły. Chciała przywrócić mu dawny blask.
Nina poczuła jak znów ogarnia ją furia. Ta sama, która wtedy doprowadziła do spędzenia nocy z nieznajomym mężczyzną. Greg odebrał jej kolejne marzenie i jeszcze śmiał zaproponować jej aby u niego pracowała! Poczuła rękę na swym ramieniu, przeszedł ja dreszcz, spojrzała na mężczyznę, który tak wiele dla niej znaczył. Uśmiechał się tajemniczo, zatopiony w swych myślach. O nie tego już za wiele! Otworzyła usta by wykrzyczeć Gregowi, wszystko co o nim myśli…

Greg położył rękę na ramieniu Niny, przez ostatnie trzy minuty przyglądał się jak zmienia się wyraz jej twarzy. Już piętnaście lat temu była piękna, nie mógł oderwać od niej wzroku, widział jak na jej twarzy malują się poszczególne uczucia: zaskoczenia, nadziei a w końcu wściekłości. Nina spuściła oczy. Z bólem przypomniał sobie chwilę, w której widział na jej twarzy podobną złość. Moment w którym ją odrzucił, kiedy wyznała mu miłość. Czuł jak jego serce rozpryskuje się na drobne kawałki, kiedy zapłakana wybiegła wtedy ze sklepu, a on nie mógł nic zrobić. Pamiętał jak na własnym weselu pił na umór oby tylko nie myśleć o kobiecie, którą przed chwilą poślubił, a która spodziewała się jego dziecka. Wzrokiem szukał wtedy Niny, w pięknej turkusowej sukni, podkreślającej kolor jej oczu. Teraz znów szukał tych oczu, które z uporem były spuszczone. Nina nie chciała go widzieć patrzyła z uporem w deski werandy. Greg postanowił naprawić stare błędy. Jego małżeństwo nie przetrwało. On i jego żona nie kochali się. Teraz postanowił wrócić i odzyskać to co piętnaście lat temu odtrącił.
Nina nie jest już dzieckiem, nie musi już na nic czekać. Jest też wolnym człowiekiem i zrobi wszystko, aby mu wybaczyła tamte okrutne słowa. Pensjonat nad Wierzbowym Jeziorem jest jego kluczem do szczęścia, oby tylko Nina zgodziła się dla niego pracować, wtedy już on zadba aby znów go pokochała. Zrobi wszystko by mu wybaczyła, wszystko zniesie. Greg uśmiechnął się mimowolnie i właśnie wtedy Nina zaczęła krzyczeć na niego z wściekłością, jak gdyby jego uśmiech pozbawił ją wszelkich hamulców.

Oj, super konkurs... Już sobie ostrzę pazurki na tę powieść:)