Dzięki! :)) Cieplutko Cię pozdrawiam, Janeczko. :)
Miłego weekendu Wszystkim życzę.

Oj nie, Magret, tak zle by nie bylo. Inne porzekadlo brzmi: od przybytku glowa nie boli.
Przemyslalam sprawe i juz wiem, co bym z nimi zrobila.
Poniewaz jedyna wartoscia wiekszosci bohaterow harlequinow sa walory ozdobne, ustawilabym ich wszystkich w gablotkach. Rowniez wszystkich miesniakow z okladek, np. tych z Romansow z Szejkiem.
Mnozenie pieniedzy po to, by zwiekszyc zakres wlasnej wladzy, nie jest wedlug mnie zaleta, nie wypuszczalabym wiec tych ze Swiatowego Zycia do biur. Jak wiemy z harlequinow, w pierwszej piatce najbogatszych miliarderow na swiecie znajduje sie kilkuset Grekow, gdybym ich wszystkich zamknela, to na liscie bogaczy zrobiloby sie troche luzniej.
Gdyby byli pod kluczem dodatkowo nie mogliby narobic tyle balaganu, ile robia w swoich nowelkach. I wiele bohaterek nie musialoby wylewac przez nich lez.
Myslace wyjatki, jak np kilku bohaterow Sary Craven albo Liz Fielding, dostalyby klucz do gablotki i moglyby robic, co chca.
Rowniez wszyscy super-policjanci mogliby chodzic do pracy, bo trzymanie ich tylko w gablotkach byloby marnotrastwem. Policjant z „Mr Perfect“ moglby oczywiscie wracac o kazdej porze dnia. Dostalby dzwiekoszczelna gablotke, zeby mogl sie wysypiac.
Inni policjanci rowniez traktowani byliby wedlug potrzeb. Przedstawicieli innych zawodow, jesli byliby tego warci, takze traktowalabym wajatkowo.
Jednak ogolnie cala kolekcja potrzebna by mi byla, zeby cieszyc moje oko.

Gratuluję :-)

Wczoraj szlam spac pozniej niz moje Sloneczko. Przed pojsciem do lozka przylepilam przezroczysta folie do futryny sypialni na wysokosci twarzy mojego Ukochanego.. A potem zamknelam drzwi (ktore otwieraja sie do srodka pokoju). Niestety przespalam rano moment, gdy on wstawal. Potem twierdzil, ze zauwazyl folie w pore i na nia nie wpadl.
Rok temu w spodniach, ktore przyszykowal sobie do przebrania na wieczor, zaszylam mu doly nogawek. Bardzo cichutko rozprul to i ubral spodnie. Staral sie, zebym nie uslyszala, ze walczyl z tymi nogawkami, zebym nie miala satysfakcji. Mialam i tak.

Uwielbiam kolekcjonowac psikusy primaaprilisowe.

Gratuluję wygranej :)

Ja też gratuluje koleżankom wygranych wiatraczków.Wyjaśniam o co mi chodziło o kolekcjonowaniu przyjaciół, bo niektórzy kolekcjonują ich na 100.
Ja kocham uśmiechy dzieci są dla mnie najcenniejsze.
Wykonały ostatnio dla mnie rysunki.To było dla mnie najcenniejsze.Przyjaciół nie da się kolekcjonować.Margaret to jest tak,ze zawsze jeden temat wywoła tyle emocji.Bunia90 mam nadzieję,że podarujesz braciszkowi wiatraczek do komputera i spowodujesz na jego twarzy uśmiech. Pozdrowienia dla brata.Oby wynaleziono taki lek.Życzę Ci tego z całego mojego serducha.

Serdecznie gratuluję miłym Koleżankom. :)

A niech to!!!! ;-D

No i widzicie, już pierwszy żart. Nasza Kasiek nie kolekcjonuje. Ona po prostu sporo MA.
BĄDŹCIE CZUJNE. LIGA KOBIET POWINNA BYĆ GÓRĄ / przynajmniej w dniu dzisiejszym :) / I NIE DAĆ SIĘ PODPUSZCZAĆ MĘSKIM DOWCIPNISIOM, którzy jednak chyba bardziej lubią takie gierki. Ojjj, współczuję wszystkim nauczycielom teraz w szkole! :))

PRIMA APRILIS!!!!
Nie dajcie się zrobić w konia. Od rana już oszukałam parę osób, w tym także męża i syna. Były to niewinne żarty, ale NIKT SIĘ NIE POŁAPAŁ, że zmyślam. Mój mąż wysłał koleżankę za pomocą SMSa komputerowo z góry na dół twierdząc, że tam na nią czeka. Biedna dziewczyna przeszła się parę pięter. UWAŻAJCIE, dziś raj dla dowcipnisiów i NIE WOLNO SIĘ OBRAŻAĆ! :-)

Kolekcjonowaniu mówię NIE :). I książek, i przyjaciół, i rekinów, i delfinów, i najprzystojniejszych bohaterów książkowych, i biżuteri, i ubrań....Choć nie powiem mam tego wszystkiego sporo, prócz bohaterów, rekinów i delfinów... ale mam nie po to, żeby mieć ale dlatego, że książki lubię czytać, z ludźmi lubię być, wygodne i ładne ubrania + jakieś dodtaki to podstawa. I tyle, po podstawówkowym szale zbierania karteczek minęła mi fascynacja kolkekcjonerstwem :P, są ważniejsze rzeczy :).

Droga Mgret moje kwiaty NAPEWNO się odrodzą po roku i to wszystkie...w tym właśnie tkwi ich piękno i czar, który nam ofiarują... a byłby tam także takie kwiaty, które kwitną do późna... ;-)

Przrpraszam za błędy ale piszę bardo szybko.... ;-)

Zgadzam się Magret z pozoru niewinne pytanie a jakie ciekawe i dające duż do przemyślenia odpowiedzi. Wydawaćby się mogło, że odpowiedzi będą prozaiczne ale są naprawde dające do myslenia nad psychiką ludzką i życiem. :-)

Hej, pamiętajcie, że dziś Prima Aprilis i ktoś może spłatać Wam całkiem sporego psikusa. Nie dajcie więc się zwieść i nie wierzcie we wszystko, co Wam powiedzą.
Jakoś znowu dopadła mnie bezsenna noc, więc sobie usiadłam przed komputerem i trochę podumałam nad naszymi wypowiedziami. Pozwólcie na drobne podsumowanie:
1. Myślę, że dobrze to ujęła Elima, cyt: „Kolekcjonowanie kojarzy mi się z albumami albo jakimiś pudełkami, w których znajdują się nasze skarby.”
2. Bardzo dowcipnie skwitowała je Janka wyrażając chęć przywłaszczenia Sobie tych wszystkich przystojniaków z naszych lektur. / Hm, tylko czy aby nie byliby dla Niej jednak zbyt kłopotliwi, gdyby tak chciała zebrać ich WSZYSTKICH w jednym konkretnym miejscu? Jakoś tak chodzi mi po głowie powiedzonko „Co za dużo, to niezdrowo” :D /
3. Kwiaty Maddaleny niestety muszą przekwitnąć, ale po roku większość pewnie się odrodzi. To taki ładny przykład nadziei i afirmacji życia.
4. Uśmiech Nie, czy wspomnienia, nawet te ulotne, jak to wyraziła ładnie poetycko Kasia9, na pewno można kolekcjonować, bo od czegóż mamy zdjęcia? Co do zdrowia. Niestety to niemożliwe, ale jak słusznie zauważyła Bunia90, można kolekcjonować leki, żeby móc to zdrowie komuś przywrócić.
5. Natomiast mam problem z tym kolekcjonowaniem przyjaciół. Jakoś to dla mnie trochę dziwnie brzmi. Tak mi jednak chodzi po głowie, że Koleżanka ujęła w tym stwierdzeniu chęć pielęgnowania powstałych przyjaźni.
Zobaczcie, ile fajnych, ciekawych przemyśleń pojawiło się po krótkim, z pozoru bardzo niewinnym pytaniu. Gdyby nie ono, to nigdy nie dowiedziałabym się, że moje dziecko ma tak rozwiniętą fantazję, że jest w stanie wyobrazić sobie nawet i kolekcję rekinów uzasadniając do tego sens ich posiadania. No cóż, ja nie gustuję w tych stworach. Za to na pewno absolutnie nie miałabym nic przeciwko kolekcji inteligentnych rekinów finansowych. Ojjj przydaliby się oni naszemu krajowi, przydali, żeby go wreszcie na nogi postawić. Spokojnej nocy, albo raczej ….. miłego dnia!

Tak naprawdę trudno jest wybrać to co się będzie kolekcjonować, ale jedno jest niezastąpione zdrowie i przyjaźń do bliskich osób.Kolekcjonowanie przyjaciół, ale nie wybieranie z nich kolekcji osób.

Gdybym miała wybrać rzecz do kolekcjonowania to wybrałabym zdrowie, uśmiech i radość.
Swój wybór uzasadniam tym ,że:
1.Zdrowie, najważniejsze
2.uśmiech , najcenniejszy
3.radość-wielka z życia

Nie będę już dalej wymieniała, by wyjdzie, że faktycznie chomik ze mnie :D

Typ nr 3, który także realizuję to zbieranie biletów z wydarzeń, w których brałam udział. Czasami biorę pudełko i przeglądam sobie kolorowe odcinki, kupony i wspominam jak dobrze się bawiłam i jak miło spędziłam czas. Są to bilety z meczów sportowych, z koncertów (tych niestety nie mam za wiele) i seansów kinowych (lub maratonów filmowych).

Moim typem nr 2 są kubki (ewentualnie filiżanki), od razu zaznaczam, że nie każde kubki :D Jeszcze za czasów uczniowskich wyjeżdżałam na jakieś wyprawy pod namiot i nigdy nie zabierałam ze sobą kubków. Zawsze na miejscu kupowałam sobie jakiś fajny, który nawiązywał do miejsca, które odwiedzałam. Były z mewami, i latarniami, z lasami, czy po prostu pozdrowienia z (...). Myślę, że to bardzo fajny sposób wyzwalanie pozytywnych emocji - na powracanie myślami do jakichś szczególnych wyjazdów lub takich, z którymi wiążą się konkretne wspomnienia.

Elima, pluszaków to ona nie chce - żywe są nie do przebicia. Delfiny i REKINY podobno najlepiej można przechowywać w szkolnym basenie. Ciekawe tylko, co na to by powiedział jej pan dyrektor. Pewnie za szczęśliwy to on by nie był. :))

Dziewczyny, żeby tu tylko ktoś nie odebrał, że się tak wychwalam z tym rozdawaniem książek. To po prostu konkretny przykład na wzmocnienie argumentu, jak ważna jest lekka, przyjemna lektura w naszym życiu i jak pożyteczne i niezbędne jest jej kolekcjonowanie. Wiem, że niejedna z Was chętnie dzieli się z innymi. Takie już są te oddane Czytelniczki naszego serwisu. :))

Dziewczyny, macie rację, że zdrowie jest najważniejsze, bo jak go brak, to i wszystko inne się wali i często chęci do życia nie ma.
Z drugiej strony Janko nie ma się czego wstydzić, gdy trochę sobie żartujemy. Nie na darmo się przecież mówi „śmiech to zdrowie”. Ja tam z przyjemnością przeczytałam Twoją wypowiedź. Drobnym żartem poprawiłaś mi nastrój i za to Ci dziękuję.
Uważam, że to całe kolekcjonowanie służy do umilania nam życia, wnoszenia w nie konkretnego urozmaicenia i świeżości. Rozwijamy przy tym nie tylko zainteresowania, ale i poznajemy fajnych ludzi. / A popatrzcie chociażby na nas. Czy nie sympatyczne z nas kółko wzajemnej adoracji ? :D / Pomyślcie o książkach, które czytamy. Nieraz zwalczają apatię i pomagają zapomnieć o problemach. Jak wiele może podarować radości malutki, ciepły harlequin, gdy leżymy oboleli w łóżku i nic nam się nie chce. Skoro już zaczęliśmy o zdrowiu. Nikt z nas nie jest w stanie uniknąć cierpienia i bólu. Mnóstwo kobiet się zamartwia w szpitalach, czy donoszą i urodzą zdrowe dziecko, jakie będą wyniki itp. Rozmowy i sytuacje bywają różne. Są też łzy. Od razu się domyślicie, co robiłam dla zabicia czasu i oderwania się od otaczającej rzeczywistości w takim otoczeniu. Dodam tylko, że niejedna przebywająca tam Pani sięgała po moje książki wybrane konkretnie ku pokrzepieniu ducha. Parę zostawiłam na oddziale, żeby i innym pomagały podczas trudnych dni. Dlatego też uważam, że warto właśnie takie książki kolekcjonować i nie traktować ich gorzej niż chociażby klasyki.
Czasem zdarza mi się celowo zostawić przeczytany harlequin w poczekalni u lekarza, czy dentysty. Zauważyłam też, że niektóre panie świadomie pozostawiają tam przeczytane kolorowe czasopisma, po które inni później z przyjemnością sięgają.
Tak sobie myślę, że wydawnictwa powinny koniecznie zacząć jeszcze gorliwiej kolekcjonować …… czytelniczki udając się z ciekawą promocją w konkretne miejsca, – np. akcje i konkursy w szpitalach – gdzie ludzie się nudzą i pozostawieni sami sobie zmagają się często z niewesołymi myślami. Tam każdą formę zaoferowanej rozrywki przyjmuje się z wdzięcznością. Powieści obyczajowe, romanse i harlequiny naszego Wydawnictwa na oddziałach ginekologiczno-położniczych rozchodziłyby się pewnie jak świeże bułeczki. :)

Jest wiele rzeczy, które chciałabym mieć, choć nie wiem czy można nazwać to kolekcjonowaniem :)
Kolekcjonowanie kojarzy mi się z albumami albo jakimiś pudełkami, w których znajdują się nasze skarby. Może też być to gzyms kominka, na którym stoją jakieś fikuśne figurki :D
Moim typem nr 1 jest kolekcja filmów oscarowych.
Ale nie kierowałabym się tu jakąś konkretną nagrodą (za film, reżyserię czy scenariusz) tylko zbierałabym różne. Nie oszukuję się, że spodobałyby mi się wszystkie pozycje, więc wybierałabym tylko te, które wydają się być ciekawe. Np ze względu na aktora albo muzykę lub samą historię.

Jak można domyślić się z mego zdjęcia... uwielbiam konie. Gdybym miała możliwość, chciałabym mieć choć jesdefo.
Na którym o świcie, witając poranek galopowałabym przez pola i łąki chcąc dogonić wschód słońca....
O mego konia dbałabym sama bądź za małą pomocą osób trzecich. Gdyż prawdziwą radość sprawia tylko to co sami zrobimy...
Kolekcjonowałabym czyny, prace to co sama zrobię to co napawa mnie poczuciem dobrze wykonanego zadania... opieka nad koniem, uprawa kwiatów nawet tak prozaiczną czynność jak sprzątanie....

Co kolekcjonowałabym gdybym miała możliwość?
Odpowiadam z pełną jasnością i świadomością słów
KWIATY
Wydaje się to dziwna "rzecz" do kolekcjonowania?
Być może.... ale moje kwiaty byłby specjalne.
W jaki sposób...?
A w taki, iż byłyby one moje... tylko moje... rosły i rozwijałyby się tylko dlatego, że ja sama sadziłabym je i pielęgnowałabym byłyby tak piękne tylko dlatego, że dbałabym o nie moimi własnymi rękami.
Wychodząc z domu (o którym marzę)przez drzwi balkonowe wprost na taras a z niego na ścieżkę wysadzaną kamieniami o przeróżnej barwie.
Przechadzając się tak po prawej i po lewej stronie mijałabym różowe malwy odwracające swoje główki w stronę słońca, wesoło się przy tym odchylając jak gdyby chciały dotknąć słońca. Skręcając w prawo usiadłabym na kamiennej ławeczce i cieszyłabym oczy dywanem rosnących astrów, magnolii ... Wstając z ławki i wchodząc w kwiaty czułabym się niczym na latającym dywanie, który unosi mnie w świat czarów, magii i nade wszystko spełnionych marzeń.
Powracając na ścieżkę kierowałabym się w kierunku delikatnego szumu wody, który przywodzi na myśl szum morza w letni spokojny dzień.
Przechadzając się dalej i mijając kolorowe kwiaty niczym tęcza wstająca po burzy gdy cały świat budzi się na nowo do życia tak i czułbym się niczym nowo narodzona.
Na końcu ogrodu zanurzyłabym się w czarowny świat róż,byłyby one wszędzie. Począwszy od od połaci ziemi po pnące się kwiaty po bokach białej altanki wynurzającej spomiędzy róż niczym chatka aniołów w rajskim ogrodzie, która jest zwieńczeniem mego ogrodu. Odpoczywając w jej wnętrzu, zanurzałbym się w odgłosy ziemi, życia....ćwierkanie ptaków niczym ...koncert najlepszej orkiestry świata, szum wody niczym... szept kochanka,
brzęczenie pszczół niczym....nawoływanie szczęśliwej matki.

BUNI życzę aby jej marzenie się spełniło bo tylko zdrowie jest w życiu ważne, czym byłby mój ogród gdybym zdrowia nie miała....

Bunia, ale mnie zawstydzilas. Ja sie wyglupialam i bawilam, a Ty teraz o takich rzeczach najwazniejszych na swiecie piszesz.
Zycze Twojemu bratu, zeby udalo sie go wyleczyc. I wszystkim chorym dzieciom rowniez tego zycze.
Masz racje, ze kolekcjonowanie Zdrowia jest lepsze niz kazda inna kolekcja.

Nie wiem jak to określić ale chciała bym kolekcjonować zdrowie . Mój braciszek który ma 7 lat jest chory od urodzenia , rodzice jeżdżą z nim do Krakowa , do przeróżnych lekarzy , neurolog , ortopeda , i inni ostatnio wykryli u niego padaczkę . Jeżdżę z nimi żeby im pomagać i nie mogę się pogodzić z tym ile dzieci tam przyjeżdża z różnymi chorobami , dlatego chciała bym żeby też żeby każde z nich miało szanse na szczęśliwe życie , bez bólu , bez obaw czy przeżyją następny miesiąc czy rok :( Żeby nie przejmowały się tym że ludzie się ich po prostu brzydzą , to jest bolesne zarówno dla nich jak i dla ich rodzin . Mój braciszek chociaż że jest chory , rozwija się normalnie , rośnie uczy się w domu , pomaga na swój sposób , i jest bardzo wrażliwy , zawsze jak przyjeżdżam do domu i widzi w oknie że idę to biegnie do mnie i rzuca mi się na szyje ;(;( boli mnie natomiast to jak zachowują się niektórzy względem niego , jak chce się pobawić z sąsiadem jak to dzieci , to mama tamtego wygania mojego brata , albo jej syn go bije . Dlatego chciałabym żeby wszystkie dzieci miały możliwość dostania takiego "leku" żeby móc spełnić swoje marzenie o zdrowym życiu , i ja chciała bym kolekcjonować takie "lekarstwa" . To jest moje marzenie .

Wiem! Eureka!
Gdybym mogla kolekcjonowac cokolwiek i wszystko byloby mozliwe, to zbieralabym meskich bohaterow ksiazek, ale calych i zywych.
Tych wszystkich przystojniakow ze Swiatowego Zycia bym sobie wziela. I wszystkich najlepszych policjantow, zaczynajac od Joe Morellego. I przedstawicieli innych zawodow rowniez, ale tylko tych najlepszych.
Nie wiem jeszcze, co bym z nimi wszystkimi robila, musze to na razie przemyslec. Ale jednego jestem pewna, kolekcja bylaby wspaniala.

Choć już kolekcjonuję przepisy kucharskie, to chciałabym mieć kolekcję ksiąg kucharskich z całego świata, bo tyle jest możliwości tworzenia nowych dań, że chyba przez całe życie sprawiało by mi to przyjemność, a ta przyjemność nie miała by końca:)

A do tego chciałabym mieć kolekcję kubeczków, każdy na inny dzień. Każdy dzień w kalendarzu jest czemuś przypisany, a ja chciałabym tak każdego dnia wypijać swoją ulubioną herbatkę w zależności czy to Dzień Kobiet, dzień pocałunków, czy dzień przytulania:)

Zawsze możesz przekonać córkę, by żywe zamieniła w pluszowe :) Zapytaj jeszcze, gdzie by trzymała te rekiny i delfiny?
:)

Tak sobie myślę, że gdyby rzeczywiście naprawdę wiele informacji można było zawrzeć na tak malutkim chipie, to chciałabym kolekcjonować przedwojenne polskie komedie i najstarsze powojenne amerykańskie westerny, w których rej wodzili prawdziwi mężczyźni odznaczający się wyjątkową charyzmą i życiową mądrością.
1. Stare polskie komedie – któż ich nie zna? Takie nazwiska jak Tola Mańkiewiczówna, Jadwiga Smosarska, Mira Zimińska, Aleksander Żabczyński, Adolf Dymsza, czy Eugeniusz Bodo na zawsze utrwaliły się w naszej kinematografii. Ostatnio oglądałam „Zapomnianą melodię”, ale mam również sentyment do filmów: „Ada to nie wypada!”, „Jadzia”, „Książątko”, „Pani Minister tańczy” , „Manewry miłosne”, „Paweł i Gaweł” itp. Tych filmów jest naprawdę wiele. Są to przecudne, zabawne komedie z wątkiem miłosnym. Najbardziej fascynuje mnie to, że chwytają za serce i wywołują szczery uśmiech bez żadnej błazenady, czy efektów specjalnych tak obecnie modnych. Od początku do końca ogląda się je z ogromnym zainteresowaniem. Wątek miłosny wprost urzeka, chociaż nie ma tam żadnej golizny, ani scen erotycznych, a delikatne objęcie, czy subtelny pocałunek są bardzo sugestywne i wyrażają wszystko.
2. Takie nazwiska jak Gary Cooper, James Stuart, Gary Grant, Gregory Peck, czy John Wayne mówią same za siebie. Moje ulubione westerny to „Biały Kanion”, „Złamana Strzała”, „W samo południe” i „Rio Bravo” Z wymienionych mam tylko ten ostatni. Do każdego z nich mogłabym wracać wiele razy i nigdy mi się nie znudzą, a już „Biały Kanion” to po prostu 3h uczta dla melomana. Chciałabym, żeby mój syn wzorował się właśnie na takich bohaterach, a nie na tych dziwnych współczesnych wymoczkach, które biegają z bronią pod pachą, krew leje się ciurkiem i często nie wiadomo, kto jest tym naprawdę dobrym i o co w tym wszystkim chodzi. Poza tym bardzo mnie irytuje we współczesnych filmach ta odporność „Niezwyciężonych” na ból i lekceważące podejście do niebezpieczeństwa. Tak jakby rzeczywiście dysponowali nie tylko jednym życiem.
Tak więc widzicie. Moje pragnienia kolekcjonerskie nie są zbyt wygórowane. Tak z ciekawości zadałam wczoraj mojej 8-letniej córce postawione u góry pytanie. Błyskawiczna odpowiedź była SZMINKI, żeby móc malować zabawki, ludzi, a przede wszystkim …..siebie. Gdy zaakcentowałam „dowolną rzecz na świecie”, to spytała, czy to może być żywe. Przytaknęłam, a ona stwierdziła, że chce mieć delfiny i ….REKINY. Delfiny będą się z nią bawić i razem pływać, a z rekinami musi się zaprzyjaźnić, żeby nie chciały jej zjeść i broniły przed innymi potworami morskimi. Od razu przypomniały mi się słowa Papkina: „Jeśli nie chcesz mojej zguby, KROKODYLA kup mi luby”. I to by było na tyle w tym temacie.

Moja brzydsza połówka twierdzi, że chomik ze mnie (oczywiście ja się z tym nie zgadzam :D) i jakbym mogła, to wszystko bym zbierała. Ale to przesada. Zatrzymuję to, co ma dla mnie jakąś wartość sentymentalną, bo kolekcjoner ze mnie żaden...

Kolekcjonuję jedną rzecz: Książki.
Moim marzeniem, choć nierealnym, jest mieć bibliotekę jak z romansów historycznych. Zawsze mi puls przyspiesza i zazdroszczę, gdy czytam jak bohater siedzi w głębokim fotelu przy kominku i czyta (i tu opis biblioteki) bądź bohaterka ukrywa się w tym przybytku strawy duchowej.

Tyle kolekcji już za mną, a tak wiele przede mną. Jako typowy "chomik" zbieram przeróżne rzeczy, dla niektórych mogą się wydawać śmieszne bądź mało wartościowe, ale dla mnie są ważne. Co chciałabym kolekcjonować gdybym mogła wybrać dowolną rzecz na świecie? Nic materialnego, chciałabym tworzyć kolekcję wspomnień. Tych z ważnych chwil, jak i z ulotnych momentów, gdy uśmiech był na moich lub kogoś innego ustach. Czasem nawet najwspanialsze momenty bledną w pamięci albo umykają. Może ktoś powiedzieć, że jeżeli gdzieś "gubią się" to nie są warte by je przechowywać, jednak ja mam inne zdanie - chciałabym tworzyć album, do którego można by zaglądać by odnaleźć to co umknęło w codziennej bieganinie.

Hmmmm... Ciężko powiedzieć, przez lata było pare takich rzeczy, które z pasją zbierałam były to chociażby karteczki z notesików czy też z segregatorów;) obecnie można powiedzieć że w miare możliwości finansowych i przestrzennych są to książki, zresztą jak wielu osób wypowiadających się w tym temacie:) ale gdybym mogła wybrać dowolną rzecz zapewne były by to monety - te kolekcjonerskie jak i upamiętniające ważne wydarzenia. nie zajmują wiele miejsca i są urocze. kto wie może nawet wystawiała bym je w podświetlanej gablocie;)

Ja mam marzenie podobne do margret67 częściowo spełnione, bo co prawda nie mam oddzielnej biblioteki,ale w moim pokoju,(całe szczęście mam duży)mam 4 regały na ponad 2 metry wysokości mam ponad 2 tys. książek i ciągle mi mało w każdym miesiącu kupuję co najmniej 10 książek (jak postawię następne regały to chyba mnie wyrzucą z domu). Dobrze że często mam premie. W torebce podstawa to książka musi być,inaczej czuję się jak bez ręki.Zbieram dwa gatunki romanse oczywiście i kryminały,ostatnio trochę paranormal. i oczywiście książka musi być na papierze e-booki tylko na wyjazdy ,ja muszę trzymać książkę w ręku, uwielbiam dotyk papieru.

A ja mam odwrotnie. Moim najwazniejszym marzeniem jest, zeby juz w koncu przestac kolekcjonowac przerozne przedmioty. To jest tylko balast.
Mam ogromne kolekcje najprzerozniejszych rzeczy, nie tylko ksiazek, co jest o tyle smieszne, ze od pazdziernika nie mam juz pokoju, ktory moglabym nazwac swoja biblioteka, a nawet nie mam juz swojego mieszkania. Mam pelne kartony w odziedziczonym po cioci domu, ktory trzeba przed zamieszkaniem wyremontowac. Na co nie mam czasu i dlugo nie bede miec. Zreszta dom stoi w miescie, w ktorym i tak nie zamieszkam. Pelni wiec role magazynu.

Gdybym mogla zaczac jeszcze raz od zera i wybrac, co moglabym zbierac, to bylyby to ebooki. Gdy zaczynalam 5 lat temu kupowac ksiazki po niemiecku i angielsku, ebooki praktycznie nie istnialy. Teraz wiekszosc ksiazkek, ktore mam w wersji papierowej, dostepnych jest jako eBooki. Cena ich jest rowna wersji papierowej, co uwazam za niesprawiedliwe, dlatego nie kupuje drugi raz tych, ktore juz mam. Dubluje je tylko w wersji audio, ze wzgledu na ich inne zalety. Z kolei wersja audio jest w zasadzie rzadkoscia, nie mam wiec szansy uzbierac tak wszystkich moich ksiazek.
Gdybym posiadala je w wersji elektronicznej, moglyby zawsze ze mna podrozowac. Wszystkie na raz. Tak jak moje kolekcje muzyki, filmow, ksiazek audio i zdjec. Moim marzeniem jest, aby wydawnictwa udostepnialy kazdemu, kto kupi ksiazke (papierowa) automatycznie rowniez wersje elektroniczna. Oczywiscie za darmo. Utopia, prawda? A jednak dokladnie o tym marze.

Zapomniałam wspomnieć, dlaczego właśnie te różnorodne filiżaneczki. W moim salonie oczywiście serwowana byłaby kawa i herbata. Potraficie wyobrazić Sobie grupkę zasłuchanych Pań siedzących na staromodnych sofach w mojej czytelni? A potem oczywiście obowiązkowa dyskusja na temat wysłuchanego fragmentu i spraw bardziej przyziemnych. Może wymiana doświadczeń na temat nowości Miry? W końcu za 50 lat będzie to wielka korporacja wydawnicza. :)

Co bym kolekcjonowała? ja już kolekcjonuje. Mam bzika na punkcie trzech rzeczy.

KSIĄŻKI- bez nich czuję się jakby obdarta, z części mojej duszy. One nie są tylko odskocznią od szarej codzienności. One pozwalają mi wierzyć i walczyć o lepsze jutro.

DŁUGOPISY- nie wiem dlaczego, ale odkąd pamiętam mam słabość do tych przedmiotów. Moja kolekcja , choć skromna składa się z 234 długopisów. niektóre są bardzo fantazyjne, kolorowe, inne wiążą się z jakimś sentymentem itd.
trzecia moja mania i jakże bliska memu sercu to:

ZDJĘCIA- kolekcjonuje je, gdyż w dzieciństwie nie miałam ,żadnych pamiątek, wszystkie uległy zniszczeniu, a że jestem bardzo sentymentalna i rodzinna, więc biegam dookoła z aparatem i robię rodzinie i przyjaciołom zdjęcia , a potem wklejam do albumu i mojej gabloty, którą mam wywieszoną w pokoju. Dzięki temu codziennie mogę spoglądać na osoby bliskie memu sercu......

Jako dziecko posiadałam ogromne skoroszyty ze zdjęciami aktorów. Kolekcjonowałam również znaczki. To dawne czasy. Gdybym teraz miała olbrzymi dom lub duże mieszkanie, to chciałabym posiadać własny salon - czytelnię, w której mieściłyby się najprzeróżniejsze romanse historyczne i powieści służące ku pokrzepieniu serca. Kolekcjonowałabym książki polskie, niemieckie i dwujęzyczne polsko- angielskie. Wśród nich posiadałabym również specjalną kolekcję książek, które zostały już sfilmowane - najpiękniejsze albumowe wydania z tekstem. W tym salonie przyjmowałabym koleżanki o podobnych zainteresowaniach. Osoby budzące moje zaufanie mogłyby korzystać z mojej prywatnej czytelni do woli. Wierzę, że w ten czas odwiedziłoby moją świątynię dumania także przynajmniej kilka Koleżanek z naszego serwisu. :)
Większość z Pań, która czyta czasem i moje wypowiedzi, wie, że nie lubię eBooków. Mam jednak świadomość, że nie da się ich w przyszłości uniknąć. Prędzej, czy później wyprą one prawdziwe książki, już chociażby z racji niższej ceny. Mój mąż, który jest ogromnym miłośnikiem wszelkich nowinek technicznych, twierdzi, że w przyszłości będą maluteńkie chipy, na których będzie można zmieścić dosłownie wszystko. Tak więc zdradzę Wam moje marzenie dotyczące przyszłości. Jak już odchowam dzieci , włosy mi posiwieją i będę miała dużo czasu dla siebie, zacznę zbierać malutkie, fikuśne filiżaneczki do kawy i herbaty. Nie będzie to jednak obecna porcelana, ale finezyjne cudeńka z takim właśnie wbudowanym malutkim chipem wkomponowanym w spód filiżanek. Jak każdy może się domyśleć, ten chip będzie zawierał nagrane przynajmniej 3 ciepłe powieści. Na razie mam tylko mały problem, co zrobić, żeby kilka osób zebranych w tym salonie nie zagłuszało się nawzajem. No cóż, zostaną mi chyba do wprowadzenia małe kabinki dźwiękoszczelne. Szkoda, bo to prowadzi jednak do pewnej izolacji, a ja chciałabym, żeby wierne czytelniczki mogły zawierać także interesujące znajomości. Czy jesteście w stanie wyobrazić Siebie w moim przytulnym salonie – czytelni ot tak za 50 lat? Zakładam, że wszystkie dożyjemy sędziwego wieku i nasze gusta się nie zmienią. :)

Kolekcjonowałabym książki o Aniołach...Są one nieodłącznym elementem mojego życia...Jednego, najważniejszego i najpiękniejszego już mam w niebie - moją siostrę...która czuwa nade mną każdego dnia i każdej nocy, bez Jej Anielskiego światła, bym sobie nie poradziła...Tak książki o Aniołach...najpiękniejsze z możliwych...