Serdecznie dziękuję za książki :)
W weekend szykuje się prawdziwa uczta czytelnicza, już nie mogę się doczekać :)

Ja też się cieszę ,gdyż również jej nie mam na swojej półce z książkami.Cieszę się,że nasze pomysły co do wyglądu się spodobały Redakcji.Pozdrawiam

Gratuluję Dziewczyny!

Super, bo tej książki nie mam na półce :) Teraz trzeba spróbować sił w drugim konkursie...

Serdecznie gratuluję Wszystkim Nagrodzonym.

Ja też dziękuję ślicznie i gratuluje pozostałym...

Dziękuję za docenienie Kochanej Redakcji.Gratuluje Wam wszystkim. Pozdrawiam serdecznie.

Mam na myśli książkę "Zabójczy Wirus", która robi wrażenie pozytywne.

Niestety ja nie miałam okazji poczytać książki, oprócz jednej.Twórczość Alex Kavy mi się spodobała.

Proszę Organizatorów tego konkursu o pominięcie mojej wypowiedzi przy przyznawaniu nagród. Z przyjemnością pofantazjowałam sobie trochę na temat Maggie i całkiem fajnie się przy tym bawiłam. Poza tym tę książkę Kavy posiadam i już ją czytałam. Mam nadzieję, że trafi ona przede wszystkim do osób, które jeszcze nie miały z nią styczności.
Dziewczyny, z przyjemnością przeczytałam Wasze wypowiedzi. Wszystkie bardzo mi się podobały. Współczuję Naszej Redakcji, która ma teraz naprawdę ciężki orzech do zgryzienia, kogóż to wyróżnić.

Można powiedzieć ,że Maggie jest zawsze sobą i nie udaje nikogo. Maggie jesteś the best pokaż się i nie chowaj się.

Maggie O'Dell jest piękną kobietą, ma zielone oczy.Figurę ma szczupłą. Powiedziałabym,że wyobrażam sobie ją jako szatynkę.Określiłabym ją jako kobietę po 30. Ma doświadczenie w pracy.Z tego co pamiętam miała męża.Maggie to postać , która nie należy tajemniczych. Potrafi kochać, być bardzo dobrym pracownikiem w swojej profesji.Nie boi się podejmowania ryzyka.Myślę,że koledzy jej zazdroszczą charyzmy i spokoju jakim posługuje się w pracy.Potrafi mieć własne zdanie i walczy o swoje.Jest dynamiczna i nie boi się ryzykować nawet w sytuacjach bardzo groźnych dla niej.Maggie w swojej pracy zawodowej ,że postawi diagnozę-nigdy się nie myli i takie ma założenia.Pracuje według własnych schematów.Ma szczęście w życiu zawodowym , a w życiu prywatnym - różnie to bywało. Magie ma sposób na niepowodzenie prywatne.Woli zająć się pracą i nie myśleć o problemach. Myślę,że Maggie jest osobą wrażliwą, czułą, kochającą wszystko co rusza się na ziemi.Podoba mi się w Maggie ,że jest taka nadzwyczajna i na wszystko znajdzie sposób.Zastanawiałam się czy Maggie lubi czytać książki i czy lubi oglądnąć dobrą komedię romantyczną.
Według mnie z Maggie nie jedna z nas kobiet tych młodszych i starszych powinny brać przykład.
Maggie wyobrażam sobie jako spokojny wulkan, a kiedy trzeba to wybuchnie jak dynamit.Tylko kiedy wybuchnie.To pozostanie tajemnicą samej Maggie lub Alex Kavy , która stworzyła prawie realną postać.Możliwe ,że postać Maggie jest wśród nas.

widzę, że zaczynacie się rozkręcać dziewczyny :) i tak trzymać... Cieszę się, że Maggie budzi takie emocje, bo to jedna z moich ulubionych postaci, zwłaszcza, że w literaturze tego typu dominują raczej mężczyźni. A przecież kobiety mają tyle do zaofiarowania- choćby intuicję, szósty zmysł, którego mężczyźni raczej nie posiadają. Maggie też go ma, jeszcze bardziej rozwinięty pewnie z powodu kierunku studiów- przecież nieraz już się zdarzyło, że facet próbował zamknąć śledztwo bądź naprowadzić na zupełnie inne tory, a ona wiedziała swoje...i się nie myliła. Kolejna cecha, która mi się u niej podoba to zaufanie do samej siebie, do swoich przeczuć, to głębokie drążenie tematu, pewna nieustępliwość. JEDNYM ZDANIEM- Z MAGGIE ŚWIETNA BABKA JEST :)

Maggie O'Dell - postać która zaskarbiła moją sypmpatię już w pierwszej części serii thrillerów Alex Kavy.
Pomimo wspominek autorki na temat wyglądu bohaterki, stworzyłam w swojej wyobraźni własną Maggie - krótkowłosą blondynkę, o jasnej karnacjii i delikatnej skórze, wysoką kobietę o nienagannej sylwetce i energicznym, aczkolwiek często powściągliwym sposobie zachowania się.

Maggie ubiera się zawsze w sposób profesjonalny - do biura czy na spotkania zawodowe - kobiece garnitury i szpileczki, ale nigdy spódnice, zawsze spodnie, które w zależności od momentu w jej życu wisiały na niej mniej lub bardziej. Do pracy w terenie zawsze (no chyba że z zaskoczenia musi wyruszać na pościg za złoczyńcą) ze swoją czarną kurtką FBI, na joggingu czy spacerze z przygarniętym psem Harveyem - sportowo. Nie należy zapomnieć, że "szczelne" ubranie jest dla niej ważne ze względu na skrywanie szram powstałych w wyniku spotkania z Albertem Stuckym.

Jednakże to nie aparycja jest najważniejsza w tej postaci, ale jej osobowość na której kształt skaładają się wydarzenia z życia osobistego jak i zawodowego.

Maggie przy pierwszym spotkaniu może wydac się chłodną kobietą, jednak wystarczy dać jej trochę czasu, o czym przekonał się Nick Morelli, którego poznała podczas poszukiwania seryjnego mordercy młodych chopców. Maggie posiada ogromne doświadczenie zawodowe, niezwykłą intuicję, dzięki czemu jest szanowana przez swojego szefa i współpracowników.
Maggie wydaje się byc niezniszczalna, wielokrotnie otarła się o śmierć - to chyba skrywana chęć walki z demonami przeszłości trzyma ją przy życiu. Pielęgnuje pamięć o bohaterskim ojcu, stroni od matki pijaczki - stała się przez to niezwykle niezależna, jednak w "Łowcy dusz" dowiaduje się gorzkiej prawdy o ojcu - jak to wpłynie na jej osobowość? Zakładam, że jej twardy charakter ułatwi jej zmierzenie się z prawdą.
Jej chłód wynikać może z profesjonalnego podejścia do obowiązków agenta FBI, aczkolwiek można mieć pretensje do Maggie, że nie zawsze postępuje zgodnie z procedurami, szczególnie kiedy sama udaje się w niebezpieczne miejsce, jednak zawsze potrafi wyjść z opresji, doprowadzając sprawę do końca, choć często jej umiejętniości idą w parze ze zwykłym szczęściem.

O szczęściu niestety nie można mówić w przypadku Maggie jeśli chodzi o miłość. Wprawdzie miała męża przez kilka lat, jednak charakter jej pracy był nie do zaakceptowania przez niego, czemu nie trudno się dziwić, więc postanowili się rozwieść.
Na jej drodze pojawił się przystojny Nick Morelli, przed którym jdenak Maggie nie potrafi się do końca otworzyć i ich "niby związek", a raczej zauroczenie przygasa, by znów obudzic się przy kolejnej sprawie zawodowej. Przyznam, że kibicuję tej parze, mają szansę na zbudowanie trwałych więzi, ponieważ łączy ich wspólna pasja zawodowa, Nick współdziałał z Maggie w niejednej sprawie, więc potrafi zrozumieć jej lęki, obawy oraz zaangażowanie, czego nie można było powiedzieć o jej mężu, który to pracował za biurkiem. Mam nadzieję, że wreszcie zdoła zaufać Nickowi, który to niejednokrotnie wykazał swą troskę, a przede wszytkim szczere zainteresowanie agentką.

Póki co Maggie jest samotna z wyboru, dopuszczając do siebie jedynie przyjaciółkę Gwen oraz psa Harveya, który jest jej przyjacielem i stróżem, aczkolwiek jeszcze nie wiem co zaplanowała Alex Kava dla niej w kolejnym tomie "Granice szaleństwa", która to czeka na moim stoliku.

przepraszm Kojak bez lizaka :)

Szczerze mówiąc nie zastanwiam się nad wygladem Maggie. Ba, nie zwracam nawet uwagi na te nieliczne informacje odnośnie jej wyglądu, które pojawiają się w książce.
W przypadku tej bohaterki jej powierzchowność wydaje się mi nie mieć znaczenia. O wiele ważniejszy jest jej charakter, podejście do pracy, sposób zachowania. A to czy jes blondynką, brunetką, a może jest ruda, gruba, chuda o takim czy o innym typie urody, to nie ma znaczenia. Zdecydowanie bardziej intersuje mnie czy poradzi sobie z przestępcą opisanym w danej książce (to znaczy wiem, że sobie poradzi...ale czasami puszczam wodze fantazji, i zastanwiam się co by było, gdyby....) i sposób w jaki dojdzie do rozwiązania sprawy....
I tak zawsze narzekam na to, że u KAvy mało jest romansu. Ale tak prawdę mówiąc to nie potrafię sobie wyobrazić Maggie, w związku. Wydaje mi się, że w jej przypadku rodzina byłaby dużym obciążeniem. I jako agentka sprawdza się o wiele lepiej, jako osoba samotna.
Według mnie Maggie czyta niewiele, bo zwyczajnie nie ma na to czasu. Jak wiadomo USA to kraj w którym psychopatyczni mordercy i szaleńcy czają się na każdym kroku... Jeżeli już czyta to nie romanse a literaturę fachową tak jak np Anastazja Kamieńska, która gdy trafiła do moskiewskiej milicji czytała zagraniczne kryminały, zeby się podszkolić :)

Któraś z was napisała, że Maggie jest delikatna, wrażliwa, kocha zwierzątka. Delikatna i wrażliwa kobietka to z taką pracą dawno wylądowałaby w psychiatryku. Maggie to silna i inteligentna kobieta, odporna na stres, wytrwała i skupiona na pracy, szdarzają jej się momenty słabości, ale zawsze się z nich podniesie.

Jako że ma konkretne priorytety (oczyścić USA z przestępców i szaleńców), raczej o sibie nie dba. Taki Columbo, tyle że bez cygara, taki Kojak tyle, że bez cygara i tacy policjanci z Maiami tyle, że zaniedbana straszliwie.... Czyli jednak jakąś wizję Maggie mam...ale jak pisałam to sprawa drugorzędna, bo najważniejsza jest zagadka kryminalna.

Poproszono mnie o zrobienie portretu pamięciowego agentki Maggie O'Dell. Widziałam ją wczoraj wieczorem, nie zwracała na siebie uwagi, a jednak coś przykuło moją uwagę... Nos.. pytacie o nos, długi, spiczasty. Trochę skojarzył mi się z nosem czarownicy, aczkolwiek pasował do całej twarzy. Oczy.. miała takie dziwne, intrygujące spojrzenie. Patrząc jej w oczy miało się wrażenie, że ukrywa jakąś tajemnicę. Brązowe, otoczone setką rzęs idealnie wytuszowanych, głęboko osadzone, ale bardzo ładne. Musiała mieć powodzenie u facetów. Jej brwi również dodawały jej uroku, kruczoczarne, idealnie wydepilowane, współgrały z jej oczami. Co do uszu, nie zauważyłam.. Miała długie blond włosy do pasa, które zakrywały jej uszy. Włosy miała piękne.. zawsze marzyłam o takich długich, zastanawiałam się nawet czy nie są czasem doczepiane, jeśli nie, musiała bardzo długo je zapuszczać. Idealnie proste jakby od żelazka.. Kształt jej twarzy przypominał owal. Pociągła, smukła twarz i wystające kości policzkowe. To wszystko to, co zapamiętałam. Ubrana była bardzo zwyczajnie, pewnie dlatego, że jako agentka nie mogła wyróżniać się z tłumu. Zwykłe, sprane dżinsy i flanelowa koszula. Zwyczajnie, ale bardzo ciekawie. Oglądało się za nią kilku facetów. Nie dziwie się. Młoda, 1.80 wzrostu, bardziej pasowałaby mi na modelkę niż na agentkę, ale tak to już w tym świecie bywa. Pozory mylą.

Mnie też taka fantazja odpowiada...nie ma to jak bogata wyobraźnia, a te szpili to faktycznie świetnie pasują:) Przecież kobieta w szpilach od razu czuje się Panią Świata :)

A ja tam tego Nicka nie lubię. Początkowo byłam za nim, gdy w którejś z powieści starał się o Maggie, ale jak ich stosunki się ochłodziły i on był bardziej na dystans, to mnie zirytował i uznałam, że on na Maggie w ogóle nie zasługuje, bo jej nie docenia. Zresztą ten drugi, chyba jakiś wojskowy lekarz, też mnie do siebie do końca nie przekonał, chociaż w "Zabójczym wirusie" był po prostu niesamowity.
Cyrusia, bardzo się cieszę, że przynajmniej jeszcze jedna osoba uważa, że nasza Maggie kocha czytać romanse. :))
Miłego dnia Wszystkim!

Tak, to prawda sporo odchodzi od pierwotnego wizerunku, jednak jak bym miała pisac książkę ( he he co raczej mi sie nigdy nie zdarzy) to akurat tak bym opisała tę naszą dzielną agentkę.....

Zaszalałaś, cyrysiu. I sporo pozmieniałaś w stosunku do książek, ale nie ma to jak duża wyobraźnia :)

A ja puściłam wodze fantazji i według mnie agentka Maggie O’Dell jest wysoką, szczupłą szatynką. Jej twarz zdobią piękne zielone kocie oczy. To one mówią: trzymaj się na baczności wiem co ukrywasz. Cały swój wolny czas poświęca pracy, gdyż nie posiada życia prywatnego. Na co dzień nosi ciemne, klasyczne dżinsy, koszulową bluzkę i skórzaną, czarną kurtkę. Całość dopełniają seksowne szpilki, które niejednokrotnie pomogły jej w kryzysowej sytuacji. Choć wiem, że raczej ciężko w takim obuwiu ścigać przestępców, lecz ona radzi sobie w tym rewelacyjnie. To jest jej największy atut kobiecości a zarazem tajna broń. Wygląd zewnętrzny i przenikliwy oraz chłodny wzrok, sprawia ,że ma przezwisko ,,stalowa dama.’’ Pod maską oziębłości ,kryje się jednak bardzo wrażliwa kobieta, która kocha czytać romanse i uwielbia słuchać muzyki poważnej.
Z racji tego, że w domu bywa gościem, nie posiada żadnych zwierząt, jedynie małą złota rybkę do której wypłakuje swoje smutki. Zraniona przed wielu laty przez mężczyznę z którym miała stanąć na ślubnym kobiercu, odpycha wszystkich adoratorów. A zawróciła w głowie niejednemu. Traktuje wszystkich z dystansem, jednak tak bardzo chciałaby znów pokochać i zaufać mężczyźnie. W tajemnicy podkochuje się w swoim partnerze , przystojnym agencie Nicku, łamaczu damskich serc. Stara się być niewzruszona na jego wdzięki, lecz gdy przychodzą długie samotne wieczory, oddaje się marzeniom w wannie pełnej piany i z kieliszkiem dobrego wytrawnego wina.

Może któregoś dnia pójdzie za głosem serca a tymczasem dzielnie wypełnia swoją misję ,zwalczania wszelkiego zła szerzącego się na tym świecie.

To ciekawe. Ta książka Kavy chyba najbardziej utkwiła mi w pamięci, a jednak zupełnie nie zwróciłam na ten opis uwagi. Te brązowe oczy, hm to chyba jednak wskazówka, że coś jednak odziedziczyła po swoich ...... indiańskich przodkach. :-)
A tak na marginesie, fajnie by było, gdyby któraś z przyszłych pozytywnych bohaterek Kavy miała polskie korzenie. Może, jeżeli zdecyduje się odwiedzić Polskę chociażby okazji promocji swoich książek, i u nas jej się spodoba, to kto wie.....

Myślę, że Kava celowo podaje tak mało informacji o Maggie, żeby każdy czytelnik mógł wypełnić jej portret własnymi wyobrażeniami.
A co do koloru włosów - zawsze na to zwracam uwagę - moja mała obsesja ;)

Powiem tak- nie zwracam uwagi dosłownie na opisany wygląd- próbuję go sobie dopasować jakoś do charakteru bądź sposobu bycia...:) Tak więc opis wyglądu zwykle mi gdzieś umyka. Jak zamknę oczy i próbuję wyobrazić sobie Maggie, którą ktoś mi przedstawia widzę ją właśnie jako szczupłą brunetkę, ale kasztan też może być, bo chodzi mi raczej o ciemniejszy kolor włosów- jakoś zupełnie mi nie pasuje do mniej blond, która kojarzy mi się raczej z pewną cukierkowatością- mam nadzieję, że nie obrażam tu żadnej blondynki...bo nie to mam na myśli:)

Hmm... ostatnio przeglądałam sobie "Zabójczy wirus" i tam wyraźnie było napisane, że ma kasztanowe włosy i brązowe oczy i że spodniumy, które nosi zaczęły na niej wisieć. Wnioskuję, że jest raczej szczupła, wysportowana, a przynajmniej z bardzo dobrą kondycją.
I ma w sobie to coś, co sprawia, że mimo trudnego charakteru i dużej dozy niezależności przyciąga do siebie interesujących mężczyzn.

Och, Maggie...jedna z moich ulubionych bohaterek. Jak ją sobie wyobrażam? Może najpierw cechy charakteru- to kobieta ogromnie niezależna, ukrywająca głęboko wszelkie słabości, dość "szorstka" w obejściu, choć w głębi duszy wcale taka twarda nie jest i to jest ta cecha, która mnie ogromnie do niej przyciąga, bo czyni ją kobietą z krwi i kości, kogoś kto może stać się "bliski", z kim można się utożsamiać. Nikt nie lubi ideałów, osób zgrywających ważniaków. Maggie taka nie jest- ona ogromnie daje się lubić :) Wygląd? Nie wiem, czemu, ale mnie ona wydaje się brunetką, z prostymi włosami, które łatwo dają się układać, z krótko przyciętymi paznokciami, bez makijażu bądź co najwyżej lekkim muśnięciu gdzieniegdzie kosmetykiem kolorowym. Minimum pracy nad sobą, maksimum korzyści. To kobieta szczupła, wysportowana, z wyrzeźbioną sylwetką, ukrywająca swe kobiece atuty.

Może rzeczywiście niefortunnie dobrałam określenie. Atletyczna budowa ciała, ale oczywiście nie chodzi mi o tym Schwarcenegera :) A raczej o subtelnie wyrzeźbione ciało. Zawsze podobał mi się tzw. kaloryferek na brzuchu (u kobiety raczej subtelny, ale jednak zarysowany).
Ja jako „leń kanapowy”, którego ulubionym sportem jest przekładanie kartek w trakcie czytania książek (ostatnio zwłaszcza książek Miry i Harlequina), nie mogę się raczej pochwalić rozbudowaną tkanką mięśniową :) Cóż, nie znalazłam jeszcze sposobu, aby w bezpieczny sposób móc jednocześnie czytać i spacerować, a audiobooki nie przemawiają do mojej wyobraźni.

Milka, bardzo mi się podoba Twoja Maggie. Świetnie połączyłaś wiedzę książkową z własnym wyobrażeniem. Tylko ten jej atletyczny typ budowy ciała.... Hm.
Dla mnie Maggie, pomimo wszystko, jest bardziej kobieca, wysportowana, zwinna, a przy tym jednak delikatna i wiotka. Te atuty mogą czasem nawet pomóc w śledztwie i w nawiązywaniu kontaktów ze świadkami. Miły wizerunek ułatwia nawiązywanie kontaktu z rozmówcą. I całkowicie się z Tobą zgadzam, że ona nosi się na sportowo i za nic ma nieszczęsne szpilki.
Taka jeszcze tylko mała dygresja. Nie wierzcie we wszystko, co napisałam. Oczywiście Alex Kava nie wspomina o żadnych polskich korzeniach naszej bohaterki. To tylko moja rozbujała fantazja i "chętka", żeby coś polskiego zwyczajnie dorzucić do wizerunku lubianej postaci. Jeżeli się o czymś nie pisze, to przecież nie można tego wykluczyć, czyż nie? :))
Ciekawe, jakie wyobrażenia mają inne Czytelniczki. Może któraś odkryła w niej domieszkę indiańskiej krwi, a intuicję odziedziczyła po swoich przodkach oddających cześć Wielkiemu Duchowi? / W końcu to są prawdziwi, rdzenni Amerykanie. / A co by było, gdyby Maggie miała urodę delikatnie Azjatycką?

Maggie to silna, niezwykle pewna siebie kobieta. Jako, że jej praca polega na tropieniu niebezpiecznych przestępców, którzy niestety często dybią także na jej życie, musi ona być w świetnej formie. Dlatego charakteryzuje się atletycznym typem budowy ciała. Ma świetną kondycję i z powodzeniem mogłaby wziąć udział w maratonie. Zna też kilka technik walki.

Maggie kocha zwierzęta, czego dowodem jest jej pies Harvey, któremu poświęca każdą wolną chwilę. Nie straszna jej sierść czy ślady śliny pozostawione na obiciach kanapy, podrapane drzwi :)
Po całym dniu stykania się z najbardziej okrutnymi przestępcami. Po ciężkiej pracy, kiedy to bohaterka musi stworzyć niezliczoną ilość portretów psychologicznych psychopatów, zabawa z psem, najwierniejszym przyjacielem człowieka przynosi jej ulgę.

Bohaterka bardzo poważnie traktuje słowo „przyjaciel”. Na to miano zasługują tylko osoby wyjątkowe, do których Maggie ma bezgraniczne zaufanie i wie, że zawsze może na nich liczyć. Pomimo, że nie może ona pochwalić się wielką grupą przyjaciół, jest ona bezgranicznie oddana tym, których posiada. Zawsze gotowa ruszyć im na pomoc.

Wygoda jest dla niej podstawą. Dlatego nad szpilki i garsonki, przedkłada wygodne adidasy i spodnie. Ubiera się „na sportowo”, chyba, że akurat umówiła się na kolację ze swoja przyjaciółką Gwen, lub którymś z panów zabiegających o jej względy. Wtedy oszołamia wszystkich swoją „małą czarną”.

Włosy Maggie są krótkie. Bohaterka stawia na praktyczność i nie znosi układać fryzury. idealne włosy, to włosy, które nigdzie się nie zaplątują, nie wpadają do oczu kiedy wieje wiatr. Co do ich koloru: czarne z czerwonymi pasemkami. Maggie ma w sobie diablika. Czerwone pasemka, podkreślają jej wybuchowość. Jeżeli ktoś zajdzie jej za skórę, to lepiej żeby jak najszybciej wyjechał i to najlepiej na drugą stronę półkuli - jednak nawet to nie zagwarantuje delikwentowi bezpieczeństwa :)

Wśród Irlandek przeważa chyba kolor rudy, a Skandynawki przyciągają pięknymi, długimi blond włosami. W powieściach historycznych wiele Szkotek to czarnowłose piękności o mlecznobiałej cerze, a Angielki….. Hm, to nie jest mój typ urody, więc nie będę się wdawać w szczegóły. W każdym razie moja Maggie O'Dell nie przypomina żadnej z wymienionych tu kobiet. Nie jest też typową, wyemancypowaną Amerykanką. Zdecydowanie wdała się w swoją polską praprababkę i jest średniego wzrostu mysią ciemną blondynką z dużymi, mądrymi szaroniebieskimi oczyma, które badawczo patrzą zza eleganckich okularów oprawionych w fikuśne, ciemne ramki. Jej rozpuszczone włosy sięgają do ramion. Spina je po bokach czarnymi spinkami, a czasem, dla wygody, ściąga je po prostu w koński ogon. Oczywiście Maggie nic nie brakuje. W stosunku do swego wzrostu ma zdecydowanie długie nogi i wszystkie odpowiednie krągłości na swoim miejscu. W wolnym czasie, którego ma zdecydowanie zbyt mało, uprawia jogging i dla relaksu czyta przed spaniem tylko miłosne powieści awanturniczo – przygodowe i romanse historyczne. One to właśnie pozwalają jej oderwać się od szarej rzeczywistości i zapomnieć na moment o skomplikowanych sprawach, które prowadzi i morderstwach, z którymi ma do czynienia z racji wykonywanego zawodu.
Wiadomo z książek, że życie uczuciowe Maggie nie układa się najlepiej. Czy ma to związek z jej przeszłością? Czyżby nie dojrzała jeszcze do stałego związku opartego na partnerstwie dwojga kochających i szanujących się ludzi? Otóż nie! Ci dwaj panowie, którzy przeważnie kręcą się koło naszej pięknej agentki niewątpliwie nie bardzo wiedzą tak do końca, czego właściwie chcą i brak im tego konkretnego męskiego zdecydowania, żeby iść na całość i przekonać swoją wybrankę, że to oni są właśnie tymi odpowiednimi. Instynkt Maggie też jakoś nie przekonuje, żeby ich bardziej zachęcać. Moja Maggie po prostu nie spotkała jeszcze tego właściwego. Podświadomie czeka na swojego księcia z bajki, który niewątpliwie przybędzie z dalekiej Polski i będzie wyjątkowo uzdolnionym, a przy tym bardzo męskim, fizykiem nuklearnym, którego Amerykanie ściągną z dalekiej Europy, żeby ratować świat przed zagładą i samounicestwieniem. Jak już świetna agentka tego typka pozna, to nie będzie się więcej wahać i bez żadnych oporów rzuci się w ramiona tego wymarzonego z wielkim impetem, gdyż tak naprawdę to ta nasza Maggie jest wielką, niepoprawną romantyczką, która z pełnym przekonaniem i z oddaniem walczy z rozwijającą się na całym świecie przestępczością.
A jak Wy, miłe Koleżanki, spostrzegacie naszą sympatyczną agentkę? Czy nie za bardzo przesadziłam z tym „mysim” kolorem włosów? :-)