Ja również gratuluję. Chciałabym tylko dodać, że podobały mi się także i inne pomysły. Widać, że sporo tu u nas Przesympatycznych Pań z prawdziwą fantazją. Może któraś odkryje talent i poddając się wenie twórczej Sama stworzy własne romanse w przyszłości? W końcu życie jest pełne niespodzianek, więc któż to wie?

Apel został wysłuchany :) Gratuluję, kaśku :D

Świetny pomysł! Popieram :) I równocześnie apeluję o filiżankę dla Kasiek za przeniesienie schematu palmerowskich romansów do średniowiecza:)

tak! tak! tak!

Świetny pomysł, też chętnie coś w tym stylu bym przeczytała :D

trzy razy tak!

A ja się domagam Norwegii najlepiej w czasie kiedy to Oslo zwało się jeszcze Christianią. Czas wojen duńsko szwedzkich czy coś. Ogólnie Szwecja i Finlandia tez sa nie do pogardzenia, ale Norwegii jest zdecydowanie najlepsza. (te fiordy itd).

Czasy reformacji w Niemczech, Francji i Anglii (Noc Świętego Bartłomieja gdzieś tam w tle, albo i nie).

Okres działalności świętej Inkwizycji, która to paliła skazywała na śmierć za byle pryszcz.


A co do wątków to:
- Motyw pięknej i bestii (tylko by ta bestia zaraz nie była taka w stylu ala flaki z olejem, po prostu silny charakter ze szczyptą kompleksów)
- On strasznie zimy (ale ni zły po prostu taki pokerowy gracz co to ciągle nosi maskę, nie okazuje żadnych uczuć itd), a ona bardzo energiczna osoba no i jakimś cudem go rozrusza (ale nie tak bardzo).
- Albo jakiś wojskowy który na wojnie widziała tak straszne rzeczy, ze się zrobił z niego zamknięty gbur, a ona taka milutka słodziutka, ale z charakterkiem.

Więcej zwykłych meżczyzn, bez krwi błekitnej w żyłach i takich bohaterek!

Wojny burskie, aż mi sie oczęta zaświeciły i w ogóle Afryka w dobie kolonializmu...tak, tak, tak, jak ja lubiłam książki W. Smitha, a tam romansu było co kto napłakał i jeszcze czasami sie źle kończył...

Jakie wampiryczne JAcobsville!!! Wampiry to wymoczki, kowoboje to mają być wilkołaki. A w mej powieści wszytsko jest zgodne z prawdą historyczną, bo w Średniowieczu były wilkołaki ;)

A ja nieustannie pożądam romansów, których akcja rozgrywałaby się w późnym wieku XIX bądź na początku XX wieku w USA (i które nie byłyby westernami, tzn te bardzo lubię, ale chciałabym też coś innego ;))

'Pozłacany wiek' w Nowym Jorku, szalony rozwój ekonomiczny, techniczny, telefony, samochody (przepraszam, automobile:D), pierwsze wieżowce. Z jednej strony czyścibuty, z drugiej nuworysze, z trzeciej zamknięta socjeta 'knickerbockerska'.

Mogą być też inne miasta, Chicago, Filadelfia, a nawet małe miasteczka. Bohater będący małomiasteczkowym doktorem - ha!

O jak rany ;P Genialne - może będzie druga filiżanka do kompletu ;) Jednakowoż wampiryczne Jacobsville wymyka się serii po nazwą Historyczna ;) I przypomina mi nieco niektóre fabuły Small.

Jeśli o mnie chodzi, chętnie umieściłabym akcję:
a) na dworze Zygmunta Augusta z jego romansem z Barbarą Radziwiłłówną w tle,
b) w Meksyku, np. czasy Drugiego Cesarstwa Meksyku i tu romans albo Meksykanina z damą dworu Maksymiliana I albo wpleść polskie wątki - romans polskiego ułana z jakąś piękną Meksykanką.
c) w czasach wojen burskich w Afryce (Transwal i Orania) - związek Brytyjczyka i holenderskiej osadniczki, ewentualnie jakaś narzeczona spiesząca do swego brytyjskiego narzeczonego spotyka (zostaje porwana) osadnika holenderskiego, a w tle romans pary rodowitych Afrykańczyków.

Co prawda moje propozycje nie umywają się do wcześniejszych, są jednak wyrazem pragnienia, by jednak akcja toczyła się czasem w bardziej egzotycznych miejscach :D

Zapomniałam pragnę i pożądam w romansie Wikingów! I oczywiście mają oni porywać piękne panny z angielskich, irlandzkich i szkockich ziem. Bo Wikingów lubię, a przynajmniej te ich romansowe wcielenie. I porwania lubię i ten romansowy syndrom sztokholmski, a co mi tam przyznaję się.
Czegóż jeszcze pragnę w romansie? Otóż książek, które zahaczały by akcją o takie kraje jak: Francja, Hiszpania, Włochy, Portugalia. Mogłyby być to czasy wielkich piratów i królowej Elżbiety Wielkiej. Bo taki pirat ma w sobie to coś ;), rzecz jasna ma to być pirat umyty i elegancki ;)
Ameryka Północna:
1) Indianie, niech on dzielny Indianin kocha ją
2) Pierwsi osadnicy, niech ona bądź on będzie skazańcem, rzecz jasna niewinnym ale jednak
3) Wojna secesyjna, przeciwne strony
4) Szeryf i dziewczyna, która lubi strzelać
5) Ranczerzy i poszukiwacze złota
Anglia
1) Czasy Wiktorii, gdy wszyscy musieli być tak bardzo porządni i moralni
2) XVII wiek
Może jakieś kraje egzotyczne, bo ja bym sobie o jakowymś szejku poczytała co to sobie śmiało z niewolnicą poczyna

I popieram pinks:)

tak, wampiryczne Jacobsville koniecznie :P



MARZY MI SIĘ:
Bizancjum za czasów Justyniana Wielkiego
Kreta za czasów Minosa
Egipt za czasów Echnatona

najlepiej w jakiejś konfiguracji pan-niewolnica albo odwrócenie płci ... :))

ewentualnie nie miałabym nic przeciwko Anglii za czasów panowania Wiktorii :P
bo Jerzy i jego potomek znudził mnie już śmiertelnie ...

Rozpisywać się nie będę :), ale kilka propozycji mam :)
1. Średniowiecze:
a) czasy Wilhelma Zdobywcy, on Norman, ona Angielka, on jajpier jest najpodlejszą ze śfiń, a potem sie zmienia, pod jej wpływem.
b) wyprawy krzyżowe, on arabski książę, ona córka/narzeczona/siostra rycerza biorącego udział w wyprawie. On ją porywa i sie zakochuje od pierwszego wejrzenia, ona go nie chce, ale potem już tak...
c) Szkocja, ona dumna Szkotka, on Anglik, ona porywa jego, on się jej opiera ;)
d) bliżej nieokreślone miejsce ona pani na zamku, on rycerz bez ziemi, napadający na jej zamek, gdzieś w tle stary i brzydki narzeczony

Jak widać z powyższego marzą mi sie romanse historyczne z akcją osadzoną w Średniowieczu, a oparte na motywach:
1)porwanie
2)wymuszone małżeństwo
3)kto sie czubi, ten się lubi
Bohaterki rzecz jasna mają sprawiać wrażenie delikatnych niczyjm llije, ale jednocześnie mają radzic sobie w życiu całkiem nieźle

Hm...ewentualnie któryś z bohaterów męskich mógłby się okazać wilkołakiem.

A na koniec Średniowiecza prosiłabym o romans w stylu Diany Palmer, który mógłby wyglądać mniej więcej tak...
On jest szeryfem jakowegoś zamku, rzecz jasna bardzo bogatym szeryfem. Pochodzi z rozbitej rodziny, matka porzuciła jego ojca zwykłego barona dla starego księcia, co miało nieodwracalny wpływ na psychikę. W młodości zakochał się w pewnej pięknej lady, poślubił ją marząc o rodzinie, a ta wredna sucz, która wyszła za niego tylko dla pozycji, zmarła na skutek próby usunięcia ciąży, przedtem nagadawszy mu jeszcze, że nie jest pełnowartościowym mężczyzną i nie podoba się kobietom. Nasz szeryf ma za sobą udział w wyprawie krzyżowej, z której powrócił okaleczony psychicznie i fizycznie, powiedzmy, że jego twarz poorana jest bliznami i utyka, choć nikt w okolicy nie dorówna mu w jeździe konnej. Wstydzi się pokazywać kobietom nago, zresztą unika ich.
Ona to córka biednego szlachcica, jej ojciec po śmierci jej matki poślubił znacznie młodszą od siebie kobietę, która uwielbia się znęcać nad pasierbicą. Dziewczę znosi wszystko w milczeniu, wykonując najpodlejsze prace i czekając na jakieś oznaki uczucia ojca, który ma do niej żal, o to, że nie urodziła się chłopcem. Jedynym jasnym punktem w jej życiu jest jazda konna i ukrywana miłość do starszego o 12 lat szeryfa.
Nasz szeryf także coś do niej czuje, choć nie akceptuje tego, uważając, że dziewczyna jest:
1) Za młoda
2) Zbyt brzydka
3) Może nie przetrzymać porodu
4) Puszcza się na prawo i lewo ( tak mu powiedziała jej macocha, która sama ma ochotę na majątek szeryfa)
Akcja naszej powieści rozpoczyna się, gdy podła macocha zabija ojca naszej biednej dzieweczki, a winę za ten czyn zrzuca na nią. Wszyscy w zamku oprócz szeryfa wiedzą, kto jest winny tej zbrodni, ale ten zaślepiony zazdrością każe zamknąć dziewczynę w lochu razem ze szczurami i bez dostępu do światła, bo nasz szeryf to prawdziwa palmerowska śfinia. Całe szczęście szeryf posiada jeszcze jakieś resztki zdrowego rozsądku i zaczyna mieć wątpliwości. Oczywiście nikomu o wątpliwościach nic nie mówi, za to co jakiś czas odwiedza dziewczynę w lochu, gdzie obraża ją swymi podejrzeniami o niemoralne prowadzenie się i wyśmiewa się z jej miłości do niego, ale to tylko dlatego, że tak bardzo jej pożąda, że aż rzuca się mu to na mózg. A ona biedna coraz bardziej go kocha, macocha zaś knuje dalej.
W zamku przebywa również młody acz biedny przyjaciel naszego dziewczęcia, krwi w miarę szlachetnej, on prosi szeryfa o łaskę dla niej. Szeryf przekonany, że dziewczyna przekonało chłopaka o swej niewinności własnym ciałem idzie do niej. I tak jakoś od słowa do słowa dochodzi do stosunku, na który ona nie wyraża zgody. Szeryf przekonawszy się, że jest dziewicą: 1) dochodzi do wniosku, ze skoro macocha kłamała co do prowadzenia się dziewczyny, to i kłamała w sprawie morderstwa 2) wyżywa się na dziewczynie bo ta mu nie powiedziała, że jest dziewicą. Wychodzi. Wychodzi również dziewczę udręczone do granic możliwości, a wychodzi, bo przybywa po nią jej przyjaciel, ten biedny i razem uciekają.

PS.
Szeryf okaże się być wilkołakiem :P
Szeryf aresztuje macochę, i postanawia poślubić dziewczę, bo przecież mogła zajść w ciążę! Specjalnie rzecz jasna! Ale ku jego wielkiemu zaskoczeniu dziewczyna zniknęła. Macocha też mu się wymknie, bo to jest stróż prawa a’la Diana Palmer. Kiedy zostanie sam w zamku, z mieszkańcami spoglądającymi na niego jak na idiotę, dojdzie do wniosku, że kocha naszą bohaterkę, i że nie jest jej godzien, i takie tam ble, ble, ble….
W tym czasie dziewczę z przyjacielem ukrywać się będą w leśnej chatce, gdzie okaże się, że dziewczyna wcale taka brzydka nie jest, a noc spędzona z szeryfem będzie miała swoje konsekwencje. Ona postanowi unieść się honorem i nic mu nie mówić, niestety jej przyjaciel poinformuje szeryfa o jej stanie.
Szeryf przez kolejne pół książki będzie się czołgał i błagał ją o wybaczenie (tak wiem u Palmer by nie musiał, ale dajcie mi pomarzyć ;) ), jej macocha będzie chciała zabić ją i szeryfa, w pewnym momencie szeryf się zdenerwuje i zmusi ją do ślubu, pojawi się jeszcze jego wyrodna matka, która będzie knuła przeciw niej, i arabski książę, z którym szeryf zaprzyjaźnił się na wojnie. Szejk się w niej zakocha, ona dojdzie do wniosku, że jednak kocha szeryfa, szeryf wyzna jej że od kilku lat nie uprawiał seksu, bo myślał tylko o niej, i że tylko przy niej nie wstydzi się swego ciała… Ona urodzi mu gromadkę dzieci, a jeden z ich prapraprapraprawnuków wyemigruje do Ameryki Północnej, by tam zostać szeryfem. W miasteczku Jacobsville.

Rozpisywać się nie będę :), ale kilka propozycji mam :)
1. Średniowiecze:
a) czasy Wilhelma Zdobywcy, on Norman, ona Angielka, on jajpier jest najpodlejszą ze śfiń, a potem sie zmienia, pod jej wpływem.
b) wyprawy krzyżowe, on arabski książę, ona córka/narzeczona/siostra rycerza biorącego udział w wyprawie. On ją porywa i sie zakochuje od pierwszego wejrzenia, ona go nie chce, ale potem już tak...
c) Szkocja, ona dumna Szkotka, on Anglik, ona porywa jego, on się jej opiera ;)
d) bliżej nieokreślone miejsce ona pani na zamku, on rycerz bez ziemi, napadający na jej zamek, gdzieś w tle stary i brzydki narzeczony

Jak widać z powyższego marzą mi sie romanse historyczne z akcją osadzoną w Średniowieczu, a oparte na motywach:
1)porwanie
2)wymuszone małżeństwo
3)kto sie czubi, ten się lubi
Bohaterki rzecz jasna mają sprawiać wrażenie delikatnych niczyjm llije, ale jednocześnie mają radzic sobie w życiu całkiem nieźle

Hm...ewentualnie któryś z bohaterów męskich mógłby się okazać wilkołakiem.

A na koniec Średniowiecza prosiłabym o romans w stylu Diany Palmer, który mógłby wyglądać mniej więcej tak...
On jest szeryfem jakowegoś zamku, rzecz jasna bardzo bogatym szeryfem. Pochodzi z rozbitej rodziny, matka porzuciła jego ojca zwykłego barona dla starego księcia, co miało nieodwracalny wpływ na psychikę. W młodości zakochał się w pewnej pięknej lady, poślubił ją marząc o rodzinie, a ta wredna sucz, która wyszła za niego tylko dla pozycji, zmarła na skutek próby usunięcia ciąży, przedtem nagadawszy mu jeszcze, że nie jest pełnowartościowym mężczyzną i nie podoba się kobietom. Nasz szeryf ma za sobą udział w wyprawie krzyżowej, z której powrócił okaleczony psychicznie i fizycznie, powiedzmy, że jego twarz poorana jest bliznami i utyka, choć nikt w okolicy nie dorówna mu w jeździe konnej. Wstydzi się pokazywać kobietom nago, zresztą unika ich.
Ona to córka biednego szlachcica, jej ojciec po śmierci jej matki poślubił znacznie młodszą od siebie kobietę, która uwielbia się znęcać nad pasierbicą. Dziewczę znosi wszystko w milczeniu, wykonując najpodlejsze prace i czekając na jakieś oznaki uczucia ojca, który ma do niej żal, o to, że nie urodziła się chłopcem. Jedynym jasnym punktem w jej życiu jest jazda konna i ukrywana miłość do starszego o 12 lat szeryfa.
Nasz szeryf także coś do niej czuje, choć nie akceptuje tego, uważając, że dziewczyna jest:
1) Za młoda
2) Zbyt brzydka
3) Może nie przetrzymać porodu
4) Puszcza się na prawo i lewo ( tak mu powiedziała jej macocha, która sama ma ochotę na majątek szeryfa)
Akcja naszej powieści rozpoczyna się, gdy podła macocha zabija ojca naszej biednej dzieweczki, a winę za ten czyn zrzuca na nią. Wszyscy w zamku oprócz szeryfa wiedzą, kto jest winny tej zbrodni, ale ten zaślepiony zazdrością każe zamknąć dziewczynę w lochu razem ze szczurami i bez dostępu do światła, bo nasz szeryf to prawdziwa palmerowska śfinia. Całe szczęście szeryf posiada jeszcze jakieś resztki zdrowego rozsądku i zaczyna mieć wątpliwości. Oczywiście nikomu o wątpliwościach nic nie mówi, za to co jakiś czas odwiedza dziewczynę w lochu, gdzie obraża ją swymi podejrzeniami o niemoralne prowadzenie się i wyśmiewa się z jej miłości do niego, ale to tylko dlatego, że tak bardzo jej pożąda, że aż rzuca się mu to na mózg. A ona biedna coraz bardziej go kocha, macocha zaś knuje dalej.
W zamku przebywa również młody acz biedny przyjaciel naszego dziewczęcia, krwi w miarę szlachetnej, on prosi szeryfa o łaskę dla niej. Szeryf przekonany, że dziewczyna przekonało chłopaka o swej niewinności własnym ciałem idzie do niej. I tak jakoś od słowa do słowa dochodzi do stosunku, na który ona nie wyraża zgody. Szeryf przekonawszy się, że jest dziewicą: 1) dochodzi do wniosku, ze skoro macocha kłamała co do prowadzenia się dziewczyny, to i kłamała w sprawie morderstwa 2) wyżywa się na dziewczynie bo ta mu nie powiedziała, że jest dziewicą. Wychodzi. Wychodzi również dziewczę udręczone do granic możliwości, a wychodzi, bo przybywa po nią jej przyjaciel, ten biedny i razem uciekają.

PS.
Szeryf okaże się być wilkołakiem :P
Szeryf aresztuje macochę, i postanawia poślubić dziewczę, bo przecież mogła zajść w ciążę! Specjalnie rzecz jasna! Ale ku jego wielkiemu zaskoczeniu dziewczyna zniknęła. Macocha też mu się wymknie, bo to jest stróż prawa a’la Diana Palmer. Kiedy zostanie sam w zamku, z mieszkańcami spoglądającymi na niego jak na idiotę, dojdzie do wniosku, że kocha naszą bohaterkę, i że nie jest jej godzien, i takie tam ble, ble, ble….
W tym czasie dziewczę z przyjacielem ukrywać się będą w leśnej chatce, gdzie okaże się, że dziewczyna wcale taka brzydka nie jest, a noc spędzona z szeryfem będzie miała swoje konsekwencje. Ona postanowi unieść się honorem i nic mu nie mówić, niestety jej przyjaciel poinformuje szeryfa o jej stanie.
Szeryf przez kolejne pół książki będzie się czołgał i błagał ją o wybaczenie (tak wiem u Palmer by nie musiał, ale dajcie mi pomarzyć ;) ), jej macocha będzie chciała zabić ją i szeryfa, w pewnym momencie szeryf się zdenerwuje i zmusi ją do ślubu, pojawi się jeszcze jego wyrodna matka, która będzie knuła przeciw niej, i arabski książę, z którym szeryf zaprzyjaźnił się na wojnie. Szejk się w niej zakocha, ona dojdzie do wniosku, że jednak kocha szeryfa, szeryf wyzna jej że od kilku lat nie uprawiał seksu, bo myślał tylko o niej, i że tylko przy niej nie wstydzi się swego ciała… Ona urodzi mu gromadkę dzieci, a jeden z ich prapraprapraprawnuków wyemigruje do Ameryki Północnej, by tam zostać szeryfem. W miasteczku Jacobsville.

Mało tu konkretów na temat Romansu Historycznego, ale jako rodowita Krakowianka popieram miejsce :)
Jeżeli chodzi o czas, to proponuję przełom XIX i XX wieku. Coś w klimacie "Marii i Magdaleny" (jak ktoś nie czytał - polecam). A więc środowisko artystyczne, wielkie miłości, ale i wielkie tragedie z tym związane, atmosfera Młodej Polski, wyjazdy do modnego Zakopanego, nowinki w stylu wieczorów spirytystycznych, przejażdżki wokół Błoń... Historię znajomości dwojga ludzi, rozgrywającą się w tamtych realiach z chęcią bym przeczytała.
Ale to jakaś polska autorka by się za to musiała wziąć :)

W Krakowie:)
Miłość to czas upojenia każdy powie szczerze.
Kto może wyjeżdża, nawet na rowerze.
Nie wszyscy tak jednak miłość spędzają.
Są bowiem tacy co Kraków kochają!
Ja także Kraków kocham i mówię Wam prędzej,
że maniaków Krakowa jest z każdym dniem więcej.
Wszyscy, którzy Kraków bardzo dobrze znają,
W Krakowie wakacje spędzają, bo wiedzą, że
dzięki wakacjom i Krakowowi odpoczynek mają!
Niezapomniane chwile także przeżywają
i z nową energią do pracy wracają.
Poznajcie więc Kraków
najwyższa już pora!
Kraków dla każdego!
dziecka i seniora!
Jak poznacie Kraków przyznacie mi rację.
Kraków TO Miłość!
Miłość TO WAKACJE!

Akurat czasy współczesne nie bardzo pasują do idei konkursu, który jest powiązany z historyczną serią Harlequina. Bardziej pasują do "Romans i sensacja".

To może ja też wtrącę tu swoje trzy grosze.
Jako wielka wielbicielka opery, chętnie widziałabym niektóre wątki ze słynnych oper również w Romansie Historycznym.
A więc przede wszystkim coś na wzór "Madame Butterfly". Czyli miłość Amerykanina i Japonki, początek XX wieku. Mamy tutaj wszystko, czego potrzeba - przepiękna dziewczyna, przystojny, młody żołnierz i piętrzące się na ich wspólnej drodze trudności, związane w większości z różnicami kulturowymi i tym, że ich związek postrzegany był jako mezalians. Opera skończyła się oczywiście tragicznie, ale finał Romansu Historycznego byłby zgoła inny. Mężczyzna mógłby sprzeciwić się swojej rodzinie, za wszelką cenę ratować związek. Młodzi małżonkowie musieliby zdecydować się, gdzie chcą żyć - w Japonii czy Ameryce. To byłoby szerokie pole do pokazania, jak ciężko się przystosować do życia w innej kulturze, ale jak pomocne są w tym miłość i wsparcie drugiej strony.
Albo coś takiego jak "Carmen". Zwykła cygańska robotnica i zwykły żołnierz. Ale mimo wszystko pochodzący z dwóch różnych kręgów społecznych. Mogłaby tu się pojawić zazdrosna narzeczona, rodzice wydziedziczający syna, byli kochankowie, itp. A wszystko w klimacie gorącej Hiszpanii XIX wieku.
Zdecydowanie podoba mi się tez pomysł, przytoczony powyżej przez jedną z Pań, a mianowicie wątek romansu panny z dobrego domu/ hrabianki/ itp i kamerdynera/ ogrodnika/ itp. Można by tu wykorzystać wszystkie moje ulubione wątki - dziewiętnastowieczna Anglia, różnica wieku (bo np. kamerdyner mógłby być sporo od panny starszy), można by dodać jakąś przyjaciółkę z poczuciem humoru, wspierającego brata, itp.
Albo na przykład Ameryka z czasów pierwszych osadników. Takie coś w stylu "Domku na prerii" i "Doktor Quinn". Można by tu wpleść wątek małżeństwa z rozsądku - bo wiadomo, w ciężkich czasach razem raźniej. Uwielbiam takie opowieści o silnych kobietach, które nieraz prześcigają w swojej zaradności niejednego mężczyznę. Albo zupełnie z drugiej strony - taka kobietka "mimoza", która zupełnie nie potrafi się odnaleźć w takiej "dzikiej" rzeczywistości i wspierający ją mężczyzna. Tak czy siak można by przy okazji pokazać budowanie się nowej, małej społeczności. Budowanie domostw, może kościoła, tworzenie pierwszej szkoły (tym mogłaby się zająć nasza bohaterka).
Można by tak wymieniać bez końca...
Gratuluję Redakcji super pomysłu na Festiwal Historyczny :)

P.S.
Zapomniałam dodać, że wszystkie moje wielkie dzieła kończyłyby się satysfakcjonującym większość oddanych czytelniczek radosnym happy-endem. Dobro bezwarunkowo zawsze zwyciężałoby zło. Złośliwy czarny charakter ze wstydem i spuszczonym na kwintę nosem musiałby pogodzić się z porażką i przetrawić z pokorą otrzymaną lekcję. A może nawet, już w następnej powieści, zmieniłby się w nawróconego, o kryształowym sercu przesympatycznego bohatera? Któż to wie?

Czyż może być coś piękniejszego niż gloryfikowana przez autorki romansów epoka Średniowiecza? Zdecydowanie NIE! Gdybym mogła stworzyć dla potomnych własne dzieła, a więc pozostawić niezapomnianą pamiątkę dla Szanownych Koleżanek Romantyczek, które pojawią się w następnych pokoleniach, z pewnością przeniosłabym je w czasy rozgoryczonych, wyklętych rycerzy, pełnych wzniosłych ideałów szukających sławy i uznania młodzieńców, którzy walcząc w Ziemi Świętej oddawali swoje życie z uśmiechem na ustach, odważnych, delikatnych, ale o silnej osobowości bogdanek towarzyszącym w doli i niedoli swoim wybranym, walecznych Saracenów broniących do ostatniej krwi swoich ziem przed niewiernymi i chciwych, przebiegłych, okrutnych panów gotowych za złoto i władzę sprzedać nawet własnych krewnych. Na pewno nie zabrakłoby tajemniczych przepowiedni, obrazowych porwań, mrożących krew w żyłach pojedynków, ciekawych forteli, mrocznych, przesiąkniętych wilgocią, obskurnych, podziemnych lochów i wielkiego przepychu zarówno w średniowiecznych warowniach, jak i w malowniczych haremach opływających w zbytki niewiernych. Miłość i nienawiść, ból, rozpacz i wielkie szczęście, łzy i szczery śmiech, wierność i zdrada – wszystko to doprawione odpowiednią dawką humoru i dowcipu. Oczywiście wielkie namiętności kruszące wszelkie uprzedzenia i łamiące prawa ustalone przez srogich władców, jak i ich oddanych, służalczych popleczników.
A co by było, gdyby taki saski, waleczny rycerz pojawił się na ziemiach słowiańskich i uwiózł przepiękną, bladolicą dziewoję do swojego wiekowego dworzyszcza? Czy oddani krewni ukochanej ruszyliby w pogoń w nieznane krainy w obronie honoru nieszczęsnej uprowadzonej niewinności? W końcu w romansach historycznych, jeżeli tylko autorce nie brak wyobraźni, wszystko jest możliwe. Świat baśni i fantazji nie zna granic, a wyjątkowo harmonizuje on właśnie z epoką Średniowiecza.

A może jednak czasy współczesne.

1. Hiszpania. Dziewczyna w ubogiej dzielnicy zostaje napadnięta przez grupkę młodocianych przestępców. Traci przytomność, znajduje ją bogaty mężczyzna i zawozi ją do szpitala. Dziewczyna traci pamięć. Zakochują się, pobierają i żyliby długo i szczęśliwie ale okazuje się, że to córka premiera który zostaje zamordowany. Dziewczyna zostaje porwana ale jej mąż ją ratuje.

2. Włochy. Dziewczyna, córka bossa mafii zostaje porwana. Zakochuje się w swoim porywaczu. Po odbiciu jej z rąk złoczyńców zostaje wywieziona z kraju, ojciec każe jej poślubić swojego podstarzałego przyjaciela. Na szczęście odnajduje ją jej ukochany który jak się okazuje jest agentem FBI.

Ale to tylko taka propozycja, ja bym z miłą chęcią przeczytała takie książki.

Ja osadziłabym akcję romansu w czasach II wojny światowej. Uważam, ze to niezłe tło do opisania miłości - pożoga wojenne, rozstania - być może na zawsze, rany i krzywdy poniesione przez głównych bohaterów. Musi być łzawo, żeby czytelniczki czytały z wypiekami na twarzy - dlatego niekoniecznie zalecam happy end. Za to konieczne jest wrażenie czytelnika, że ta miłość była wielka i wzniosła.

Tez mam swojego faworyta, jesli chodzi o miejsce akcji. Bylabym szczesliwa, gdyby akcja romansow historycznych toczyla sie na wyspach, ktorych nie ma na mapie i w krajach, ktore naprawde nie istnieja i nigdy nie istnialy. Wtedy nie mialoby znaczenia ani jak zachowuja sie bohaterowie, ani jak mowia. Mogliby uzywac wspolczesna gramatyke i slownictwo calkiem bezkarnie, bo przeciez nikt nie moglby sie do tego przyczepic niezaleznie od roku, ktory bylby podany na wstepie ksiazki. Rowniez mentalnosc i sposob rozumowania bohaterow bylyby wowczas latwe do wytlumaczenia.
Teraz, gdy bohaterowie mowia i zachowuja sie, jakby zyli w XX lub XXI wieku, a na ksiazce napisane jest, ze akcja toczy sie w duzo wczesniejszych czasach, to musze podejrzewac, ze zostala wykorzystana maszyna do przenoszenia w czasie, albo jakies inne nowinki techniczne, czyli dana ksiazka to (dla mnie) nie powiesc historyczna, a science-fiction.
Oczywiscie, jesli miejsce akcji musialoby byc istniejace w rzeczywistosci, to proponuje zeby czas akcji przesunac w przod do lat, ktorych jeszcze nie bylo.

Przepraszam Was, dziewczyny, ze znowu zabieram glos w dyskusji na temat, na ktorym sie nie znam. Jestem niepoprawna i nie mam niczego na swoja obrone.

Akcja: toczy się w dawnych Niemczech przełom IX i XX wieku / obecnie Polska/ w uroczej miejscowości Moszna nieopodal gór opawskich.
Czas:zaczyna się od młodości właściciela zamku z bajki w Mosznej, jego pierwsza miłość, wyjazd do Francji gdzie podbija serca kobiet i staje się właścicielem pewnej choroby towarzyskiej.
Wraca do swojego zamku w Mosznej który jest perełką opolszczyzny i zaczyna życie dojrzałego mężczyzny.
Czuli zakłada rodzinę, tworzy cudowny park pełen kwitnących azali będących do dziś atrakcją zamku.
Zwrot sytuacji: sielankę i spokojne życie rodzinne przerywa wkroczenie wojsk sowieckich niszczących drogocenne zbiory, kradnących wszystko co stanowi jakąkolwiek wartość materialną.
Rodzina ucieka jednak z zamku w Mosznej by powrócić tu u kresu swojego życia by zobaczyć ze łzami w oczach kwitnące azalie przy wejściu do ich zamku..........

Przyszło mi jeszcze na myśl: romans mężczyzny, który w hierarchii społecznej stoi niżej od kobiety np. nauczyciela, lekarza, a może nawet przystojnego kamerdynera, czy zarządcy.

Jako miejsce akcji proponuję jeszcze:
Nowy Orlean- to miasto, to kolebka wampirów w większości powieści fantastycznych/paranormalnych. Z przyjemnością odkryłabym bardziej racjonalną stronę tego miasta :) Może jakaś historia o plantatorach ?
Pomysł z Karaibami Renatty też fajny. Karaiby, nie tylko kojarzone z korszarzami, ale także z plantacjami trzciny cukrowej.
I mój "faworyt" w kategorii miejsca: Chiny i wymieniony już przez Zielone-oczko, w innym wątku, romans "Butterfly Swords" Jeannie Lin.

errata: trzeci akapit, trzecia linijka, chodzi oczywiście o księcia Rochforda, a nie o Rochestera.

tyle epok historycznych jest już bezpowrotnie za nami i tyle romans ów się w nich rozgrywało.Ja jeddan chciałabym by romantyczna miłość miała miejsce w starożytności,a konkretniw w starożytnym Egipcie.w cieniu piramid i egipskich bogów,w cieniu miłości Cezara i Kleopatry,Ich miłość przeszła na wieki do historii.Prus tak pięknie opisał miłość Ramzesa i Kamy.Może jest jeszcze maleńkie poletko nie zagospodarowane w tej materii?

Wojna stuletnia. Moja imienniczka Joanna d'arc, poprowadzi armię francuską do kilku ważnych zwycięstw twierdząc, że działa kierowana miłością. W wieku 19 lat płonie na stosie... z miłości. Naoczni świadkowie twierdzą, iż paląc się ze wstydu wykrzyknęła jedynie krótkie "Viktoria!!"...

100 lat później, wnuk francuskiego dowódcy podąża historią dwóch kochanków - Wiktora i Joanny, pragnąc odkryć tajemnicę ponadczasowego romansu.



Średniowiecze. Tak zwykło się nazywać nieaktualnie śmieszne czasy zacofania i marności. Czy w XXI wieku bycie dziewicą jest "przypałem"? Czy nikt już nie płonie z miłości? Czy obecna Francja kojarzona jest jedynie z... francuskim pocałunkiem??

1. Początek XVII weku, okres kolonizacji Ameryki i młody Brytyjczyk oraz piękna Indianka do nawrócenia (ratuje go podczas połowu ryb w wartkiej rzece).

2. Wiek XIX - po sprzedaży Luizjany francuski adorator zmuszony do wycofania z wojskami, ale na jego miejsce wchodzi amerykański traper, nie te maniery co europejskiego armisty, ale jaki pociągający!

inne propozycje:
1.Ameryka Płn podczas gorączki złota.Ona pochodząca ze zubożałej rodziny,wzięta przez niego za kobietę lekkich obyczajów.On pochodzący z biednej rodziny,niespodziewanie znalazł bogate złoże.Przyłapani w jednoznacznej sytuacji(z jego winy),przez pastora, zmuszeni są do małżeństwa.On podejrzewa że ona wyszła za niego dla pieniędzy.
2.Ameryka podczas wojny secesyjnej,ona -zwolenniczka Konfederacji,wielka patriotka,on-oficer Uni,skonfiskował jej majątek,ewentualnie zajął go jako siedzibę sztabu.Mógł też być sprawcą śmierci jej narzeczonego,brata,bądź innego krewnego.
3.Rosja,w czasie rewolucji.Bohaterka uciekająca arystokratka,powiązana z rodziną carską,bohater-przeciwnik Romanowów,ma za zadanie złapanie wszystkich członków carskiej rodziny.
4.Ameryka,XIX wiek.Bohaterowie to małżeństwo z rozsądku,on wdowiec z dziećmi,ona np. nauczycielka ktora straciła posadę,ślub wzięli dla dobra dzieci.Ewentualnie jest to małżeństwo z ogłoszenia.Różnią się
kompletnie,ona próbuje sie w tym małżeństwie ukryć przed mężczyzna z przeszłości,który ją prześladował.
5.Średniowiecze podczas wojen krzyżowych.On rycerz,który ucierpiał w walce,jest ciężko ranny.Ona jest półkrwi Arabką,opiekuje się nim i pielęgnuje go w chorobie.Między nimi rodzi się uczucie,biorą ślub i wracają do Anglii,ona jest prześladowana przez jego matkę(ewentualnie siostrę).W grę może wchodzić również piękna córka jego sąsiada,która uparła się aby go zdobyć.Nie cofnie się przed niczym,nawet przed uśmierceniem małżonki swego wymarzonego...

moja propozycja
czas-okres Wielkiej Rewolucji Francuskiej
miejsce-Francja plus podróż po ówczesnej Europie
bohaterowie-ona ukrywająca się arystokratka(jej rodzice mogliby być zgilotynowani,ewentualnie uwięzieni a ona próbowałaby ich ocalić);on-zwolennik Rewolucji,który ratuje ja przypadkowo i pod wpływem uczucia stwierdza że arystokraci to niekoniecznie "diabły wcielone" ale zwyczajni ludzie,lepsi lub gorsi.Mógłby jej też próbować pomóc w walce o uwolnienie jej matki(ojca by nie chciał ratowac bo np.ten człowiek mógł go kiedyś skrzywdzić).
Chętnie też przeczytałabym romans osadzony np.w Chinach,Indiach(tu bohaterowie mogliby pochodzić z różnych kast bądź tez być różnej narodowości),w Ameryce w czasach osadnictwa(jedno z bohaterów to imigrant,drugi-Indianin)

Moje propozycje:

1. koniec XIX wieku ale klimat wschodniej Europy: Rosja albo Bałakany - może nawet okres rewolucji :)
2. Przełom er i Palestyna (kobiety żydowskie miały chyba większe prawa niż w innych kulturach, :) - miały jakiekolwiek prawa)
Pewien znany utwór osadzony w takich realiach i w takim czasie (również często mówicy o miłości) zdecydowanie odniósł sukces rynkowy ;)
3. Pomysł Milki z piratami super - Karaiby? a może Morze Śródziemne - ale tu niebezpiecznie o szejki się ocieramy

I nareszcie, chyba najbardziej oczekiwany konkurs/ dyskusja Festiwalu Historycznego : )

Wiek: średniowiecze. Ponieważ w romansie historycznym króluje XIX wiek, wieki średnie były by miłą odmianą. Bohaterka o silnym charakterze i mocnym przekonaniu o swych racjach, niezależna. Nie ma nic lepszego jak kobieta, która nie tylko mówi, ale posługuje się też rozmaitymi fortelami i działaniami, które mają doprowadzić do jej sukcesu (wzór: Rosamunda z „Pani na zamku”, jakże przyjemnie czytało się o tym jak bohaterka dręczyła Fitz Osbernea). Bohater: równie uparty jak bohaterka. Starcie takich charakterów gwarantuje: zastrzyk pozytywnych emocji, dawkę świetnego humoru, idealną na jesienną chandrę, momenty wzruszeń i szybsze bicie serca, gdy rycerz przyciśnie damę do muru- w znaczeniu dosłownym ;D

Niezależnie od epoki, gustuję w czytaniu powieści historycznych z silnymi, zdecydowanymi, nieco tajemniczymi bohaterami, którzy na pierwszy rzut oka są nieprzystępni, a nawet wydają się gburowaci ( Brian z „Klątwy”, książe Rochester z cyklu Mariaże). Bohater, który odnajduje się w każdej sytuacji, który wykazuje się odwagą i zawsze spieszy damie w opałach na pomoc.
Bohaterka: niezależna, nie poddająca się łatwo woli mężczyzny i najważniejsze nie omdlewa i nie drży od zwykłego dotyku owego pana (pocałunki to co innego ;) Czytam teraz Mariaże i kiedy kolejna bohaterka, dotykając tylko dłoni mężczyzny, zaczyna odczuwać falę pożądania odczuwam absurd takiej sytuacji) .Wskazane jest by bohaterka miała jakieś problemy, co umożliwi wykazanie się bohatera, który ruszy jej na pomoc.

A teraz kilka luźnych pomysłów, dotyczących akcji. Z przyjemnością przeczytałabym książkę, w której:
- bohaterka oskarżona o jakąś zbrodnię, ukrywa się pod przybraną tożsamością, trafia do domu bohatera, podając się za kogoś innego członkinię rodziny/ guwernantkę/ pomoc domową itp.,
- bohaterka zostaje oskarżona o czary (średniowiecze),
- bohater jest przekonany o tym, że kobieta przynosi mu pecha ponieważ kiedy znajduje się w jej pobliżu, zawsze przydarza mu się jakieś nieszczęście,
- bohaterowie trafiają w ręce piratów,
- bohaterka przebiera się za mężczyznę,
- kapitan statku pirackiego okazuje się być kobietą,
- kobieta zostaje przyrzeczona rycerzowi jako żona, nie godzi się jednak z tym faktem (średniowiecze).
- bohater/bohaterka zniknął/zniknęła, okazało się, że stracił/a pamięć, po latach mąż/ żona rozpoznają zaginionego małżonka/ zaginioną żonę,
- bohaterka jest złodziejką/ bohater jest złodziejem,